Ihip ng Hangin sa Bilangguan
- Reads 47
- Votes 0
- Parts 1
"Ang aga mo ata?"
Halos muntik na akong mawalan ng balanse sa biglaang boses na walang pasintabing nagsalita, binasag ang nakakabinging atmosperang handog ng gabi.
"Ginulat mo ako, Cynthia!" Gulat na ekepresyon ang ibinungad ko sa kausap.
Mas lalo lamang dumoble ang kaba ko nang makitang naglakbay ang mga mata niya magmula sa panyapak ko hanggang sa aking mga mata. Huli nitong nasulyapan ang maletang bitbit ko.
Napabuntong hininga siya't nagtungo sa akin. "Samahan na kitang mag-ayos sa kusina. Ang aga mo naman para magluto para sa umagahan natin.." Galak ang boses niyang sinalita ang mga sinabi ngunit tila may pilit na binubulong ang mga mata..
Kusina? May hawak akong maleta, mukha ba akong pupuntang kusina sa ganitong lagay?
"Anong kusina ang sinasabi mo-" Hindi pa nangangalahati ay agad niyang tinakpan ang bibig ko upang hindi matuldokan ang nais sabihin.
Iminuwresta niya ang banyo sa akin. Nagtaas ako ng kilay sa mga palihim niyang mensahe. Nang napansin niyang hindi ko nakukuha ang kaniyang mga pinaggagawa ay padarag niya akong hinila patungong banyo. Ang mas nakakapagtaka pa ay sa banyo ng kaniyang k'warto niya ako dinala.
Nang ang tanging nakapalibot na lang sa paligid ay ang apat na pader ng banyo ay inilapit niya ang kaniyang labi sa aking tainga, kilos na nagpapatunay ng kanaisan niyang makipagusap ng tahimik.
"Ate, nakikinig sila.. Bawat galaw natin ay tinututukan nila. Sa tingin ko'y maliban sa banyo ko ay may mga tainga nang naghahari sa bawat sulok ng bahay na ito."
All Rights Reserved
#26
chaos
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Limang Minuto: Mga Liham para kay Ginoong Mabini ꞁ ✓
Limang minuto. Limang minuto niya lang nakausap ang binatang iyon na biglang naglaho na parang bula. Ngunit sa limang minutong iyon ay doon nagsimula ang lahat. === Isang dalagang tumatakbo sa mga libro para kalimutan ang katotohanang kahit anong gusto niyang gawin ay di niya magagawa dahil iba pa rin ang magdidikta para sa kanya. At isang binatang nahumaling sa kanya kahit na ang tanging ginagawa lamang naman niya ay magbasa sa harap ng bintana. Isang gabi. Isang piging. Paunang salita. Limang minuto.Complete
The Second Fall
(Delilah Series # 3) "You were my father's mistress. How else do you want me to treat you?" Halos matumba ako sa bigat na dumagan sa puso ko dahil sa sinabi niya. Tell him! Tell him the truth. Tell him why you had to do it! Sigaw ng utak ko ngunit hindi naman kayang panindigan ng bibig ko. Tulad na lang ng nakaraan ay wala akong ibang nagawa. I looked at him with pleading eyes. Hoping for him to understand. Begging him to search for the truth himself. "Tell me, Clau or shall I say tell me, Doctor Abigail Claudine Manalo," binabalot ng pait ang bawat pagbigkas niya sa buo kong pangalan. "Did you think of my father while you slept with me? Did you wish it was him beside you while you were in bed with me?" Bumalatay ang sakit at pang-aakusa sa kanyang mga mata. "Did you . . . even love me?" "Ang . . . Ang tagal na no'n, Theo," tanging nasabi ko sa mahinang boses. Napasinghap ako at napatakip sa bibig nang suntukin niya ang pader. Malutong ang sunud-sunod na pagmura niya. Nagtagis ang kanyang bagang. Tiningnan ko ang kamay niya at nahindik sa nakitang dugo na dumaloy mula rito. Sumabay dito ang pagbuhos ng mga luha ko. "T-Theo. . ." Tinitigan niya ang kanyang nagdurugong kamao. Ni isang beses ay hindi niya ako sinulyapan. It was like I wasn't even there. Just him, his anger, and his pain. He turned around and walked away. I wanted so bad to tell him the truth. Pero paano ko gagawin iyon? Paano ko sasabihin sa kanya ang katotohanan kung lalo lang itong ikawawasak ng buhay niya?Complete
Bawat Sandali (Completed)
Bianca was raised to never disobey - to follow her aunt's every word and to wait for love until college is over. But her deep admiration for Ismael is a temptation she can't resist, even if it means disobeying for the first time in her life. ** Tatlong lugar lang ang madalas puntahan ni Bianca - eskwelahan, bahay, at simbahan. In school, she learns. At home, she rests and feels safe. But the church... that's where she gets to see Ismael - the sacristan she secretly adores so badly. Ismael Aurelius Alejo is Monte Claro's pure boy - kind, innocent, angel-like. Or so everyone believes. But when Bianca catches him breaking the image he's worked so hard to keep, she learns the truth. Ismael is not as innocent as he seems. And the more she uncovers, the more she's drawn to him - even if it means betraying her aunt's trust. Bawat sandali, bawat lihim na pagtatagpo, bawat tahimik na away na walang ibang nakakaalam - Bianca just can't let him go. She knows this love can't last. And when she finally does, it's too late. His feelings have gone beyond control. Now it's him who can't forget every moment they shared together. Ismael Aurelius Alejo is the boy who fights for love. And this time, he's ready to break every rule to keep her. This story is written in Tagalog and English. HeyBeyaaahComplete
Paramour(METROPOLIS HEIRS II:) RIKKI ARAGON
Maan Mondragon is ruthless and indifferent behind her seraphim-like face. ang mukhang hindi makabasag plato---pero nangwawasak pala ng mga pagkatao at puso. she's a nightmare... dressed like a daydream. a harmless butterfly that stings worst than a bee. beautiful, powerful---cold. a hot goddess but a frigid seductress. nobody has broke into her thick armor; not until a snob and stubborn young entrepreneur gets into her nerves and pissed her off to the core. She and Rikki Aragon are like fire and ice. oil and water. lightning and thunder. pero ano nga ulit yung gasgas na kasabihan? ah. 'the more you hate daw, the greater you love'. at alam yan ni Maan. dahil magmula ng maangkin sya nito---kumapit na ang puso nya rito at ayaw nang bumitaw pa... ************************************* WARNING ⛔⚠️: ***EXPLICIT CONTENT ***SMUT ***NOT FOR UNDERAGE/MINOR READERS ***CHAPTERS CONTAINS SCENES THAT DEALS WITH VIOLENCE, UNDERGROUND CRIMINAL ORGANIZATIONS, MURDER and TRAUMA.Complete
Midnight Stories Vol. 1✓
This is the dimension of imagination, it is an area which we call a book of mysteries. Halina't tuklasin ang misteryong bumabalot sa bawat pahina ng kwento-isang estado ng pag-iisip sa pagitan ng katotohanan at pantasya; parang panaginip, malabo at hindi tiyak na kalagayan. Mag-iiwan ng mga katanungan sa isipan kung ang iyong nabasa ay nangyayari sa totoong buhay, o gawa-gawa lamang ng malikot mong isipan. Handa ka bang harapin ang takot na iyong nararamdaman? Siguraduhin na hindi ka nag-iisa at panatilihing bukas ang ilaw habang nagbabasa. Sisimulan ko na ang kwento.Complete
Trapped with the Cactus-Lover
"You're my betrothed." "Naliligaw ka, Miss." Inis na isasara ko na sana yung pinto ng humarang sya doon. "I don't think so. You're Terry Alcatraz right?" Terry has never been terrified all her life, ngayon lang. As she is now standing infront of a Goddess in the form of this woman with 5'10 height, pinkish white skin na hindi yata sanay sa araw, ash gray hair, at yung malalamlam na mga mata na akala mo laging inaantok. Am I still dreaming? "Sino ka ba?" "I'm your betrothed." Hay nako. May baliw na naman na naligaw. I pity her. Maganda nga. Baliw naman. "You got it wrong. Babae ako, Miss." Tsk. Bibigyan ka na nga lang din ng kapareha. Babae pa na mas maganda sayo at may saltik sa utak. Where's justice? "No. I'm in the right place. We're engaged." "Baliw ka ba?" Asar na tanong ko na sa kanya. Nauubos na ang pasensya ko dahil inaantok pa ko. Nagtatakang tiningnan ako ng mga matang kulay tsokolate na iyon. "Me?" Hinagod pa ako nito ng tingin mula ulo hanggang paa. "Shit, why am I trapped with you? I wonder. I could have atleast chose a better one. My toenails is way more appealing than you!" Ano daw? Sa sobrang inis ko ay hindi ko napigilang hubarin ang suot kong house slippers at batuhin sya niyon. Sino ba naman ang hindi maiinis? Kagigising mo lang ay may kakatok na sa tapat ng pintuan nyo para lang mangtrip. Pagkatapos sasabayan pa ng panglalait. Tila naman umurong lahat ng tapang ko ng mag angat ng tingin mula sa tsinelas na tumama sa pisngi nito ang babaeng iyon na may pares ng kulay tsokolateng mata. She gave me a chillin' smile pagkatapos ay dinampot ang tsinelas ko saka ubod ng lakas na binato din sakin yung tsinelas ko. Fudge! My pretty face! "There, we're quits. That's what engaged people do. They give and take." pagkatapos ay ngumiti ng pagkatamis tamis na akala mo santita. "Hmm. Bakit parang mas maganda pa sayo yung slippers mo? You could have bought a face too." Ano daw? Papatayin ko talaga tong baliw na babaeng ito. ***Complete
Pass The Paper
"Malalim na ang gabi, ang tunog ng katahimikan ay nakakabingi, bago ako makapunta sa sitwasyong ito, ano ba ang gingawa ko. Hindi ko na mataandaan, wala na akong maalala. Habang ipinipikit ang mata ay unti-unting nakikita ko ang mga pangyayari maaring bukas ay hindi ko na kailan man pwede pang balikan...Malamig, nakakatakot..kung ngayon ako mamamatay ang tanging hiling ko ay bumalik sa araw na yun..sa oras na yun..sa pangyayaring yun na sana ay hindi na nangyari." Sabi nila choices is what makes it hard to live. Kung meron man akong gustong baguhing choice, ito na yun! **One shot Horror/Thriller/Mystery story! Share me your thoughts****Complete
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME
More detailsContent Guidelines