ZEHRAŞK

Uğultular geliyordu ama bunun kalabalıktanmı yoksa kafamın içinden mi geldiğini bilmiyorum.
Zaten bulanan midem bide bu kızın yüzüne bakmamla daha da artıyordu.
Sessizliğimi bozup birşeyler demeliyim farkındayım ama ne demeliyim.
Şuanda ne desem boş gibime geliyor. Çünkü bu insanların derdi özür dileyip dilememem değil bu insanların derdi beni aşağılamak.
Bakışlarından da bu anlaşılıyor.
"Dilini yuttu galiba.Hadi seni bekliyorum küçük yobaz"
Bu Ömer dedikleri çocuktu.
Daha fazla uzatmamak için
"Özür dilerim" deyip arkamı döndüm.
Ama bu insanlardan kurtulmam o kadar kolay olmayacaktı...