Turuncu Dolunay

Ağacın olduğu yerde kocaman bir demet turuncu gül vardı. Ama ortalıkta kimse yoktu. Arkamdan biri sarılınca 'şşş' diye bir ses duydum. Kulaklığı çıkaracaktım ki izin vermedi. Telefonumu elimden aldı ve biraz sesini kıstı. Biraz da olsa onu duyabilirdim.
Arkamı dönüp yüzüne bakmak istedim ama yine izin vermedi.
"Bari sarılayım."
Beni döndürüp sarılmama izin verdi ama yüzünü göremiyordum. Hem çok uzundu, hem de şapkasını yüzüne kadar kapatmıştı. Gördüğüm tek şey dolgun dudağındaki peersing'di.
Kokusunu içime çektim. Çok değişik kokuyordu. Ne koktuğunu çözememiştim ama koku tanıdıktı.
"Neden bu kadar geciktin? Senin yüzünü, adını, ve kişiliğini çok merak ediyorum Ğ."
"Sadece günün tadını çıkar azgın kızım. İlk ve son olacak."
"Dudağına dokunabilir miyim?"
Amacım her benimle mesajlaşırken o sigarayı tutan şeyi bir kerecik ellemekti. Hem o peersingi de ellemeyi çok istiyordum. Şapkasını önüne biraz daha çekti ve beni başıyla onayladı.
Parmağımı dudağına dokundurunca içim bir cız etti. Tamam belki biraz abartıyor olabilirdim ama o dudaklarını hissetmek benim için çok büyük bir olaydı.
Elimi dudaklarından çekti ve eski yerine yani kendi beline geri bıraktı. Ağaca yöneldi ve dibine oturup beni de kendine çekti.
"Yüzünü neden göstermiyorsun?"
"Benden uzaklaşmandan korkuyorum azgın kızım."
"İyi de bundan nasıl bu kadar emin olabiliyorsun ki? Hem seni ben gerçek hayatta tanıyor muyum?"
"Azgın kızım. Sus ve bu günün keyfini çıkar çünkü bu olay bir daha olmayacak."