ZİRVE

Uyanıyorum sonra 'nefes al' diyorum bir anda kendime nereden geliyor bu ilham anlamlandıramıyorum sonradan. Derin bir nefes alıp siliyorum gözyaşlarımı kaldırıyorum kafamı bakıyorum gökyüzüne hayat devam ediyor.. bulutları görüyorum sonra bir kuş uçuyor adeta bana yaşamayı öğretiyor küçücük kuş .. yürüyorum biraz denizin esintisi yüzüme çarpıyor saçlarımı sürtüyor yüzüme yaşadığımı hissediyorum unutuyorum bir anlığına da olsa geçmişi ..

yaşadığım zamandan da pişmanlık duymamak için silkiniyorum zor da olsa yeniden diyorum...