The Antidote

"Εγω δικιά σου και εσυ δικός μου" είπα ψιθυριστά ώστε να μην ακούσω ουτε εγω την φωνή μου.
Το βλέμμα μου ειχε εστιάσει στο φως ενός καραβιού. Ένιωθα τον αέρα να περιτυλιγει το σώμα μου.Τα ζεστά μου δάκρυα έπεφταν στο παγωμένο μου πρόσωπο κάνοντας το να τσούζει.
Το μονο που άκουγα ήταν η φωνή του και σαν μελοδια τα κύματα που έπεφταν με οργή πάνω στου βράχους.
Έτρεμα όλο και πιο πολύ. Φοβόμουν μην συναντήσω τα ματιά του και δεν μπορέσω να ξεφύγω. Θα εμένα εκει να τα κοιτάω βυθισμένη στην αγκαλιά του, ακούγοντας τους παλμούς της καρδιάς του, αναπνέοντας τον αέρα του, κρατοντας τον σφιχτά μην φύγει. Μα δεν θα έφευγε, το ξέρω. Θα φιλούσε τα χείλη μου για πάντα