Story cover for Okyanus'a Yansıyan Ay Işığı by cerenkarakas54
Okyanus'a Yansıyan Ay Işığı
  • WpView
    Reads 115
  • WpVote
    Votes 22
  • WpPart
    Parts 1
  • WpView
    Reads 115
  • WpVote
    Votes 22
  • WpPart
    Parts 1
Ongoing, First published Jun 12, 2017
Mature
"Sessiz olun tamam mı! Amacım sadece buradan defolup gitmek!" dedi genç adam karşısındaki pürüzsüz beyaz duvara bakarken. 

"Bu lanet olası yerden de bıktım, sizden de bıktım! Yeter arık kesin sesinizi!" Bağırışı duvarların titremesine neden olmuştu onun gözünde. Tekrar baktı karşısındaki beyaz duvara, yavaşça oturduğu yerden kalktı ve duvara ilerledi. Elini duvara sürttü ilk önce, sonra ise fısıltılı bir şekilde konuşmaya başladı. "Hey seni kim kapattı buraya? Biliyorum sanada deli dediler ve sende deli değilsin. Sakin ol küçük korkma ben buradayım." güven vermek ister gibi konuşuyordu fakat karşısında boş beyaz bir duvardan daha fazlası yoktu.

Aşka inanır mısınız? Yıllar önce varlığıyla hayatını şenlendiren bir insanı toprağa gömüp, parmağında hâlâ yüzüğünü taşıyan adam. Yeniden bulmuştu onu. Ya da bulduğunu sanmıştı.

Belkide hayat yanlızca bir hayalden ibarettir?

Ceren Karakaş
All Rights Reserved
Sign up to add Okyanus'a Yansıyan Ay Işığı to your library and receive updates
or
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
KOD ADI: GÜNEŞ  cover
TERAZİ  (TAMAMLANDI) cover
Crathall-taekook cover
Cansız Manken (+18) cover
KÖR PUSULA  cover
5. seviye cover
KARMAŞA+18 cover
SOYADINDA ZİNCİR cover
ÂFİTAP cover
Asena ✯{gerçek ailem}✯ cover

KOD ADI: GÜNEŞ

39 parts Ongoing

"Bana ocüymüş gibi bakmayı kes. İnsanım." Derin bir nefes aldıktan sonra dolunaya baktım. Bu gece beni aydınlatmak ona düşmüştü. "Ayrıca göbeğin sana pek yardımcı olmuyor. O ağaç senden birkaç beden daha küçük." Beklediğim gibi birkaç homurtu duyduğumda ağacın arkasına saklanan genç çocuk kendini açık etti. Titreyen bedenini gördüğümde sıkkın bir nefes bıraktım. "Şu gözlerini çek üzerimden velet."dişlerimi sıkarak söylediklerim onu daha da korkutmuş gibi titremesi arttığında kendimden bir kez daha iğrendim. Üzerimde üniformam ile birçok çocuğun hayalini süslerken başka bir çocuğu benliğimle korkutuyordum. "Korkacak bir şey yok. Bir tanıdık." Kaşlarımla arkamdaki mezarı işaret ettiğimde çocuk kalkan kaşları ile bana sanki bir hayaletmişim gibi bakmaya devam etti. "Ne var ulan?! Babamızın mezarına ziyarete geldik işte! Niye mezardaki benmişimde dirilmişim gibi bakıyorsun?" Sağ elinin işaret parmağı titrek bir şekilde havalanıp arkamdaki açık mezarı işaret ettiğinde "Babanın mezarını mı kazdın yani?"diye sordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi sakince omuzlarımı silktim. "Senin mezarını mı kazmalıydım?" "Hayır tabiki de!"diye cırladığında diğer eliyle hızlıca ağzına kapattı. "Abla Allah'ını kitabını seversen senin akşam akşam başka işin yok muydu ya?!" "Niye lan? Bu akşam müsait değil miydi?"