EHVENİŞER

EHVENİŞER

  • WpView
    Reads 135
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Sep 15, 2017
WpInfo
Fiction
Romance
Ehvenişer hayatım kaderimde son kertesine doldurduğu ay ışığını içerken, kahkaham geceyi yardı. Birbirine çıkan sokakların arasından bir binanın köşesine vardığımızda ardımızdan gelen topuk seslerinin yankısı dolunaylı geceye armağan edildi. Kalabalıktan sıyrılmış ıssız sokaklara girdiğimizde sokak şarkıcıların sesi git gide azalıyordu. Usulca titreyen bir tel gitara aitti, ya da gerilen o ip sonumuza. Bir köşeyi sağ omzumu çarparak döndüğümüzde avuç içlerimdeki bereleri saran iri el ona aitti. ***** Ölüme sürülen sürme gözlerinde yer edindiğinde ıssız bir yola vardık. Koşmaktan yorulan ayaklarımız, kan toplayan topuklarımız dinlenirken sokağın çıkmaz oluşu tamamen sonumuza hazırladı bizi. Acı gerçek kağıt kesiği misali yardığında yüzümüzü, Azrail doğdu kanımızın özünden. Arkamızdan gelen ve tam sokağın başında kesilen ayak sesleri vefasız ömrümüzde hezimetimizin silsilesi oldu. Omzu omzuma değen bu adama son bakışım ağlamaktan kızaran gözlerimden akan yaşlar ve titreyen dudaklarımdan firar eden gırtlakta yoğurulan yalvarmalarla yoğurulmuştu.
All Rights Reserved
#109
altın
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines