ÇIRPINIŞ

ÇIRPINIŞ

  • WpView
    Membaca 122
  • WpVote
    Vote 9
  • WpPart
    Bab 5
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Rab, Sep 13, 2017
Mezar taşlarında ağlayarak isyan ettim hayata... İnsanlar acı çekerek ölür. Bu acıyı kimse görmesin diye beyaz kefene sarılarak gömülür. Ölümün varlığı ensemizde olmasına rağmen kalabalığın dindiği adımlarda tuzlu gözyaşlarımızın mahkumluğuna bırakırız...Göz bebeklerimizin saf tonu kırmızının asaletini alırken anlarız. Ölümden değil, geride bıraktığımız harabe için ağlarız... ruhum bir mahkum misali bileklerindeki kelepçelerle susturulmuş,bedenim ise el sallıyor ruhuma... # sevdiğim için # karagözlüm için
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#12
deprem
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan