Çamurlu Sokak

Yaşamdan uzak bir yaşamın koynunda soluk alan soğuk parmaklı küçük kız;
"İnsanların arasında nefes alamıyorum ama annemin kokusunu özlüyorum."
Çamurlu sokağın ak şakaklı çocuğu;
"Sana masal anlatmamı istermisin kelebek."...

◇Gökyüzü masalları anlat bana,güneşi hergün nasıl öldürdüğünü,yalancı yıldızların yalanlarını.
♧Bu masalın kahramanı ben miyim?
◇Hayır,sen benim kahramanımsın.
♧Hangi masaldayız biz kelebek?
◇Çamurlu sokakların kendi kaldırımlarını parçaladığı,çamurlarını paçalarımıza bulaştırdığı masaldayız.
Bu masalda ne sen hakikatsin ne ben.
Ne sen gerçekten varsın ne ben.
Mavi paletimizle siyahlara boyadığımız hiç var olmamış bir şehir burası.
Ne sen haklısın ne tanrının merhametli elleri.
Ne sen gidebilirsin bu masalın sonuna ne benim kanatlarım.

(Derin kara gölden birkaç damla kabul buyurun.)