Kar Tanesi

Kaç gündür bana soğuk davranıyor. Neyi var? O kadar soğuk ki artık hayatında başak biri olmasından şüpheleniyorum. Onun ağzından 'seni seviyorum' sözcüğünü duymak için her şeyi yaparım. Şuan o sözcüğe o kadar çok ihtiyacım var ki. Çünkü şüphelenmemin saçma olduğunu kanıtlaması gerek.

Daha fazla bu şekilde bekleyemem. Şuana kadar bana hiç seni seviyorum dememişti.

"biraz ergence olacak ama... Beni seviyor musun?"

Ona bakamıyordum. Böyle şeylerde çok utanıyorum. Ne o bana bakıyordu ne ben ona.

"hayır"

Gözlerimi şaşkınlıkla büyüterek bakış açımı havuzdan hızlıca çekip ona baktım. Bu yüzden mi bana soğuk davranıyordu? Peki neden? Artık başak birisinden mi hoşlanıyor yoksa onu çok mu sıktım?

Eğer başka birisinden hoşlanıyorsa ben ne yaparım? Çoktan onun kilitlemiş olduğu kalbimin anahtarını nasıl başkasına veririm? Ama eğer o mutlu olacaksa düşmanımla bile sevgili olsa umrumda olmaz. Yeter ki hep gülümsesin.

Bana gülümsemese bile başkasına gülümsese bile o yeter ki gülümsesin. Hem başkasına aşık olması onun şuçu değil. Kalbine söz geçirememiş demek ki. Ona az önce ki gibi ağlamak üzere olan gözlerle değil de anlayışla bakıyordum. Ve biraz gülümseyerek

Yavaşça kafasını bana çevirdi. Sanırım bu yüzden bana ilk baktığında afalladı. Bi beş saniyelik afallamadan sonra oda benim gibi gülümsedi.

"seni sevemeyecek kadar çok sevyivorum."

Yüzümde ki gülümseme büyüdü. Ona mutlulukla bakarken kalbim horon tepmeye başladı. Kolumdan tutup beni kolunun altına çekti. Çenesini kafama koyup beraber havuza baktık.

"asabi olduğum bir gün kalbime bir kar tanesi düştü. Anında kalbimin etrafını buzdan çevreledi. Kalbimi hiç bir şey etkilemedi buzdan dolayı. O günden sonra kalbim o kar tanesine esir oldu. Artık kalbim ona ait."

Evet... Kalbim sadece ona ait... O kar tanesine...