Loczek blond

-=Opowieść bierze udział w konkursie Skrzydlate Słowa w kategorii Romans. Trzymajcie kciuki za Andrzejka i spółkę=-

Zmywał zalegające w zlewie gary, jednak nie mógł się skupić. Od kilku dni coś nie dawało mu spokoju. Niby podpisał nową umowę wydawniczą i nawet miał realną szansę, by wyrobić się z materiałem na czas, ale pewna upierdliwa myśl wciąż odrywała go od pracy. Nie potrafił się skupić, musiał co rusz logować się na pewnym portalu dla fantastów, by sprawdzić wiadomości. Czekał na informację od Timma01, anonimowego użytkownika, który pewnego dnia po prostu zagadał o jakąś głupotę i tematy popłynęły. Ulubieni autorzy, polecane książki, filmy, muzyka, koncerty... O dziwo, nawet bywali na tych samych, nieświadomi swej obecności. Mieszkali niedaleko, znaczy Timm01 pochodził z małego miasteczka i wynajmował pokój u starszej pani, by mieć gdzie odespać po pracy. Poza tym Andrzej nie wiedział o nim nic. Żadnych imion, nazwisk, adresów, telefonów.
Wruszył ramionami i odłożył niedomyty talerz do zlewu. Zmywanie go zmęczyło. Obrócił się w prawo, ku oknu. Człowiek-sąsiad z czwartego piętra z bloku naprzeciwko bujał się w parodii godowego tańca. Zapewne pani Grażynka z mieszkania nad Andrzejem właśnie zemdlała z zachwytu. Potwierdzało to krótkie ˶łup", jakby bezwładne ciało uderzyło o szafkę i osunęło się na podłogę. Zawsze miała kiepski gust i pociągały ją swetry nie tylko na klacie, więc sprowadzała do siebie co rusz takich wyszukiwanych w anonsach kudłaczy, a zderzenie z prawie dwumetrowym Chewbaccą miesiąc temu pisarz wciąż wspominał z uśmiechem politowania. Pani Grażka ulegała pokusom nader często, nawet jeśli te wpędzały jej wiecznie rozszczekanego terrierka w kompleksy.