Kaybolan Benliğim

Kardelen çiceği, etrafındakilerin, dostlarının anlatımıyla güneşe aşık olur. Aslında hayatında güneşi hiç görmemiştir. Çünkü bilir ki güneşi gördüğü an canından olacaktır. Ama bu aşk içinde öyle büyür öyle büyür ki artık dayanılmaz bir hâl alır ve Allah'a dua eder, bana bir defacıkta olsun güneşi görmeyi nasip et diye.... Günler ayları, aylar yılları kovalar... Ama kardelen çiçeği aşkından hiç vazgeçmezmiş. İlk gün ki gibi severmiş güneşi. Her gün Allah'a dua edermiş, canından olacağını bile bile "Allah'ım güneşi görmeyi nasip et."

Ve kardelen sonunda güneşi görebileceğini öğrenmiştir. Tam o beyaz karın içinden kafasını çıkardığı an güneşi görür, ama ona daha önce söylendiği gibi canından olur. Bu olay herkesin kalbinde yer eder. Herkes çocuklarına ve torunlarına bu olayı anlatır, nasihatte bulunurlar. "Eğer günün birinde aşık olursan, birini çok seversen Kardelen gibi cesaretli ol. Sevdiğin için kendinden vazgeçmeyi bil."