Run
- Reads 21
- Votes 0
- Parts 3
"Katherine"
Wag kang magpapakita Kat. Wag kang magpapakita.
"Katherine, lumabas ka na dyan. You can always run but you cannot hide from me." Sabi niya. Nanginginig na ako sa takot at namamawis, hindi na rin ako makahinga ng maayos. Natatakot na ako. Natatakot ako kung anong pwede niyang gawin sa'kin.
Naririnig ko siyang palakad-lakad sa bandang likuran ko. Tumingin ako sa gilid, naghahanap ng paraan upang tumakas pero wala na siya doon. Umalis na ba siya? Sana nga. Takot na takot na ako. Paglingon ko sa kabila, kaharap ko na siya. Ngumiti siya sa'kin. Yung ngiting nakakatok.
"Hello dear Katherine." Sabi niya at tumawa. Yung tawang mamamawis at manginginig ka sa sobrang takot.
"Ahhh!!"
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
![Dear KILLER [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/18445975-256-k828112.jpg)
Dear KILLER [Completed]
유♥웃 Dear, Killer Una sa lahat, gusto ko magpasalamat sa pinadala mong love letter. Alam mo bang, tumatalon ang puso ko sa KABA? Nanginginig ang mga kamay ko sa TAKOT? At kinikilig ako sa NERBYOS?! Dahil sa wakas! Sumulat kana din sa akin! Kay tagal kong hinintay ang pagkakataon na ito. Syangapala, salamat sa Patay na Daga na pinadala mo sa akin. Naiisip ko tuloy na katulad ng patay na daga, ganun ka din kapatay na patay sa akin. Uhh, ang sweet mo talaga! Pero sana Red ko, pag nagpadala ka ulit ng love letter, lagyan mo naman ng heart ang YOU'RE DEAD! para kiligin naman ako. Palitan mo rin ang I HATE YOU sa I LOVE YOU. Wag ka rin masyado maglambing sa akin, baka mabasa ng parents ko ang I'LL KILL YOU na sinulat mo, strict pa naman sila. Daan ka lang sa bahay, Ok? Dala ka na rin ng kandila, para pagkatapos mo akong patayin, ipagtirik mo na rin ako para Romantic!♥ May nakalimutan pa ba ako? Oh! at saka I love you Red ko, mag date na lang tayo sa impyerno♥ Lubos na nagmamahal Tippy. (Ang Love Story na Pamatay Sa Kilig.)Complete
Evidence of the Odd Pattern
"Everything has its limitation." Yan ang huling narinig ko sa mga magulang ko bago sila nabura sa mundong kinagagalawan nating mga tao. Sabi nila, lahat daw ng ginawa ng panginoon ay may katapusan kahit pa ang mga tao. Lahat nagtatapusan sa kamatayan ngunit ang bawat isa't isa atin ay may kanya kanyang paraan kung paano mamamatay. Ngunit kung ako ang tatanungin mas pipiliin kong mamatay na lang nang dahil sa baril. Once kasi na pinatay ka gamit ang baril isang iglap lang mabubura ka na sa mundong ibabaw ng hindi naghihirap at nagtitiis ng sakit. Kaysa naman sa mamamatay ka dahil sa sakit na nararamdaman mo. Habang tumatagal unti unti kang pinatay at pinapahirapan ng sakit mo at kahit ang mga mahal mo sa buhay ay unti unti na ring silang nahihirapan at nagdudusa dahil sayo. Mas lalo pang mahihirapan ang mga pamliya mo. Ngunit bakit ganon? Kung ano pa yong ayaw kong mangyari, 'yon pa ang nangyari sa akin. Walang awa niya akong pinatay. Unti unti niya binubunot ang kaluluwa ko sa aking katawan. Akala ko ba panginoon lang ang may kayang tumapos ng isang buhay ng tao ngunit bakit ganon? Nagkamali ata ang mga magulang ko dahil hindi panginoon ang tumapos sa buhay ko kundi isang alipin lamang ng panginoon. Ako si ako. Kasama ako sa mga estudyanting pinatay ng demonyong intinuring namin na kaibigan. Sino ba siya? Bakit ba siya pumapatay? Ano bang dahilan niya? Well, You will find out soon. Ito ang kwento na punong puno ng patayan, pagdanak ng dugo at paghihiganti. Kung anong ginawa mo noon 'yon din ang babalik sayo ngayon. Hindi mo matatakasan ang nakaraan because the past cannot be changed kaya humanda ka na dahil nandito na siya para maghiganti. Hindi mo matatakasan at hindi mo matataguan. Humanda ka na dahil ikaw na ang susunod sa mga papatayin niya.Complete
Childhood Boy
There's no way that I am going to do this but, I take a deep breath. I stood and marched myself over you. Tumigil ka sandali sa ginagawa mo at iniangat ang ulo sa direksyon ko. In all of the sudden and my braveness. tinanong ko kung talaga bang natatandaan mo pa ako, or kung kilala mo 'ko. I knew it was really a weird things to say so as expected, you were in the utter of confusion. After that, your alert, widen eyes slowly softened. It was of my quite surprise nang bigla kang tumayo at dahan-dahan akong niyakap. Para akong nililipad ng mga ulap sa mga oras na yun. "Kahit kelan naman, hindi ka nawala sa isip ko." You've said it as a music to my ears.Complete
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Complete
THE BLOOD WAR (GXG INTERSEX)
[Completed: 04/ 19/25 ] Akala ni Nyx normal lang ang buhay niya, isang working student, mahilig sa books, at hopeless romantic. Pero isang gabi, nag bago ang lahat. Nagkagusto siya sa isang misteryosong babae na nakilala niya lang sa isang coffee shop. Pareho sila ng binabasang libro, pareho ang vibe. The girl is perfect but beneath it is a disaster. She taught the girl will hug her pero nag kamali siya. Kinagat siya nito at pinahirapan. She woke up in a hospital, barely alive. Pero may mali. Hindi siya gutom sa pagkain...she was starving for something else. Now, hunted by both vampires and the police, Nyx is forced to join a secret group who teaches her how to survive. In this war, blood is just the beginning.Complete![Broken Soul [ COMPLETED ]](https://img.wattpad.com/cover/23732523-256-k675426.jpg)
Broken Soul [ COMPLETED ]
Rated SPG!! Yes, Rated SPG po ito! AHAHAHAHA "How can you hurt me like this Jeanna? How can you do this to me?" tanong nya sa akin iyan. Makalipas ang pitong taon ng pagiwan ko sa kanya, ito ang unang beses na kinausap nya ako mula noon ng ganito katino. Yung unang beses na di nya sinaktan o pinilit na makama nya, unang beses na walang mga kamao na bumaon sa pisngi ko, o mga halik na halos patayin ako. Unang beses na wala syang ginawa kundi ang titigan ang mga mata ko. Umaasang marinig ang isang dahilan na inaasam. Pero di ko magawa ang sagutin sya, pakiramdam ko mamatay ako pag mas lalo nya akong lalayuan, pagtatyagaan ko ang ganitong ugali nya kesa malaman nya ang totoo at iwanan nya ako. Mas lalo kong di kakayanin yun "Di ka ba sasagot ha? Fck Jeanna, napapagod na akong magalit sayo!" sabi nya sa akin "Mas gusto kong magalit ka sa akin kesa kamuhian mo ako, kesa pandirian mo ako, sa mga dahilan ko kung bakit ako umalis, kesa magbago ng tuluyan ang tingin mo sa akin, Amiel kaya kong maging miserable sa piling mo, wag mo lang iwan" sabi ko sa kanya kasabay nun ay ang pagtulo ng luha ko. Sunod sunod, gusto ko syang yakapin pero di ko magawa. Natatakot ako. Alam kong sa mga yakap nya mawawala ang takot ko pero di ko magawa.Complete
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
유♥웃 Dear, Killer Una sa lahat, gusto ko magpasalamat sa pinadala mong love letter. Alam mo bang, tumatalon ang puso ko sa KABA? Nanginginig ang mga kamay ko sa TAKOT? At kinikilig ako sa NERBYOS?! Dahil sa wakas! Sumulat kana din sa akin! Kay tagal kong hinintay ang pagkakataon na ito. Syangapala, salamat sa Patay na Daga na pinadala mo sa akin. Naiisip ko tuloy na katulad ng patay na daga, ganun ka din kapatay na patay sa akin. Uhh, ang sweet mo talaga! Pero sana Red ko, pag nagpadala ka ulit ng love letter, lagyan mo naman ng heart ang YOU'RE DEAD! para kiligin naman ako. Palitan mo rin ang I HATE YOU sa I LOVE YOU. Wag ka rin masyado maglambing sa akin, baka mabasa ng parents ko ang I'LL KILL YOU na sinulat mo, strict pa naman sila. Daan ka lang sa bahay, Ok? Dala ka na rin ng kandila, para pagkatapos mo akong patayin, ipagtirik mo na rin ako para Romantic!♥ May nakalimutan pa ba ako? Oh! at saka I love you Red ko, mag date na lang tayo sa impyerno♥ Lubos na nagmamahal Tippy. (Ang Love Story na Pamatay Sa Kilig.)
More detailsContent Guidelines