TALİA

Yaşam sadece nefes almak mıdır?Yoksa ansızın içine gelen bir kalp sızısı mı?Sahi neydi nefes almak.Bir ömür boyu kapalı bi odada kalmakmıydı.Evet ben bir kuş gibi kendi kafesimde kanat çırpıyordum.Gittiğim yol hep siyahtı.O beni gündüzümden, gecesine itiyordu.Gece artık onun için itaat ediyordu.Nereye baksam o ve karanlığı vardı.Ben o karanlıkta çırpındıkça daha da çok batıyordum.
Onun karanlığında olmayan ışığına doğru
umutsuzca bakıyordum.Belki bu karanlık ikimizide yok edecek kadar siyah,ama bir taraftan bir kuşun kafeste özgürlüğüne kavuşmasını beklediği gökyüzü gibi maviydi.Ya ben onun esiri olup karanlıkta mum gibi eriyecektim yada o benim mavi gökyüzümde renklerim ile yeniden doğacaktı.Ben onun cenneti olurken,o benim cehennemim olacaktı.O beni küle çevirirken bende onu o küllerinden yeniden doğması için savaşacaktım.