RUHUMDAN SESLER

RUHUMDAN SESLER

  • WpView
    Reads 500
  • WpVote
    Votes 64
  • WpPart
    Parts 12
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Aug 4, 2018
Rimelimin kattigi siyah renkle o da gidiyordu; gözümden, kalbime iniyordu bir yaş daha Ağlamak isterdim ,bir erkek için Ağlamak isterdim,arkadaşlarım beni sevmediği için Ağlamak isterdim, ailemin beni bıraktığı için Aglamak isterdim hemde çok ama bunlarin hic biri değildi sorunum benim sorunum hasta olmakti hani öyle fiziksel falan da değil psikolojikti benim ki; Hani deli derler ya hah öyle işte ama ayni zamanda tam terside ; hem en sevilen hem nefret edilen hem ciddi hem de komik hem populer hem de asosyal hem normal hemde deli Kırıklarım vardi; kalbimde başlayıp beynimde biten , Sorumluluklarim vardı ; dostlarimdan (dostumdan) baslayip kendimde biten, Acilarim vardi benim ; bedenimde baslayip ruhumda bitişini yapamayan yarım kalan , hayallerim vardi benim ; hiç olmayacak yerde baslayip icimde son bulan , Ben vardım kendimde hiç olmayan, Var oluşlarim vardı benim,ucunda ölüm olmayan, İntihar mektubum vardi benim içinde aşk barindirmayan , Umutlarim vardi ; son kibrit söndüğünde bile yanabilecegine inandığım... ________________________________
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines