Ben Sende Tutuklu Kaldım

Adanmışlık! Çok değil, bir tek harf eklenince ömrünüzden ömür vermişliğinize ''Adanmışlık'' olur adı. Ardından bir enkazı kaldırmak düşer belleklere. Kalbiniz onca yıllık emektar bir hammaldır. Ama hep en karanlıktayken dünya, güneş doğmaya başlamaz mı? Köhnemiş yaprakların dökülmesi için bir silkeleniştir sonbaharın sonlandırdıkları. Ve o nevbahara açılan kapı... İşte tan vaktindedir bir aşk, tam vaktindedir.

Yaşamak denilen şey tam da böyle bir şey olmalıdır. Kelebekler göğsünüzde dinlenir, sevgi çiçeği yeniden tomurcuklanır kalbinizin engin toprakalrında. Zifiri bir karanlığın adı zaferi müjdeler yorgun kalplere. Küllerinden değil, güllerinden doğar bir kadın, yüreğinin en yaralı yerinden.