Bloed Brieven

Bloed Brieven

  • WpView
    Reads 277
  • WpVote
    Votes 75
  • WpPart
    Parts 20
WpMetadataReadComplete Sat, Jul 1, 2017
WpInfo
Poetry
Het zijn de laatste brieven, geschreven met de inkt van de dood. Geschreven met tranen van bloed. De laatste brieven. Bloedbrieven.
All Rights Reserved
#57
zelfmoord
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • De Dubbele Adem van het Leven - The Double Breath of Life
  • broken thoughts
  • mijn (depressieve) dichtbundel
  • Me and myself (NL)
  • Woorden die blijven
  • Ma3lish
  • Een klas vol bankzittersfans
  • Marokkaans leventje
  • 😉verhalen voor op je nachtkastje 🍑
  • Mijn gedichten, mijn verhalen

(BOTH ENGLISH AND DUTCH - IN HET NEDERLANDS EN HET ENGELS) SCROLL DOWN FOR THE ENGLISH INTRO :) In ieder leven bestaan momenten die schitteren als zonlicht en momenten die fluisteren in de schaduw. Vreugde en verdriet-twee krachten die elkaar afwisselen, aanvullen en soms onverwacht omarmen-vormen samen de ademhaling van ons bestaan. Deze verzameling gedichten is een reis door die uitersten: van de lichte dagen die ons optillen tot de stille nachten waarin we onszelf opnieuw moeten vinden. De verzen in deze bundel zoeken geen antwoorden, maar herkenning. Ze vieren het geluk dat zomaar kan ontstaan, en erkennen het verdriet dat even onvermijdelijk als waardevol is. Want juist in de spanning tussen beide ontdekken we wie we zijn: kwetsbaar, krachtig, en onlosmakelijk verbonden met de diepte van ons gevoel. Laat deze woorden een spiegel zijn voor wat je zelf hebt ervaren, en een zachte uitnodiging om zowel het licht als het donker te omarmen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ In every life, there are moments that shine like sunlight and moments that whisper in the shadows. Joy and sorrow - two forces that alternate, complement, and sometimes unexpectedly embrace each other - together form the breath of our existence. This collection of poems is a journey through these extremes: from the bright days that lift us up to the silent nights where we must find ourselves anew. The verses in this collection don't seek answers, but recognition. They celebrate the happiness that can arise spontaneously, and acknowledge the sadness that is as inevitable as it is precious. For it is precisely in the tension between the two that we discover who we are: vulnerable, powerful, and inextricably linked to the depths of our feelings. Let these words be a mirror for your own experiences, and a gentle invitation to embrace both the light and the dark. Mogen het je veel vreugde brengen/May it bring you much joy, @Lequiet

More details
WpActionLinkContent Guidelines