SHIT
  • WpView
    Reads 1,085
  • WpVote
    Votes 125
  • WpPart
    Parts 11
WpMetadataReadOngoing1h 57m
WpMetadataNoticeLast published Wed, Aug 7, 2019
S H I T Stars Hate Isolation Too Winter's POV "Φρικιό!" "Πήγαινε πίσω στον στάβλο σου φρικιό." "Πού πας έτσι φρικιό;" "Ποιά νομίζεις ότι είσαι φρικιό;" Φρικιό, φρικιό, φρικιό, φρικιό, φρικιό, φρικιό, φρικιό, φρικιό, φρικιό, φρικιό. "Τι στο καλό φρικιό;" Δεν το αντέχω άλλο! ΣΤΑΜΆΤΗΣΕ! "Χαχα το φρικιό βγάζει και γλώσσα." *ακούγονται ήχοι μάχης* "Τα λέμε αύριο φρικιό." "Δεν τελειώσαμε φρικιό." Όχι άλλο... *ακούγεται ένα σπαρακτικό κλάμα* "Είσαι καλά;" Ναι. Απλά πρέπει να σκουπίσω το αίμα από πάνω μου. Δεν είναι τίποτα. Έχει ξανασυμβεί. ... [7 Years Later] "Αρχηγέ είμαστε έτοιμοι για εκτόξευση." ... "Αρχηγέ! Winter!" Εεε συγγνώμη Blake. Αφαιρέθηκα για λίγο. Αρχίστε την αντίστροφη μέτρηση. "Μάλιστα" Αντίο Γη. Αντίο Βάσανα. ... Hello Stars. Please don't copy❤ #43 in Lost 04/07/2019 #3 in Space 07/07/2019
All Rights Reserved
#574
food
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Κύμα Τριών Μηνών
  • the wrong choice
  • Πιάσε με αν μπορείς
  • κρυφός έρωτας.
  • THE MYTH 3: Sons of Kronos
  • Monte Carlo-One Shot
  • Love On The Edge: Between two Flames | BOOK 2
  • Τα Γενέθλια (1974)
  • Αθάνατες ψυχές Στον δικό τους Παράδεισο.
  • 𝒅𝒐𝒏'𝒕 𝒎𝒆𝒔𝒔 𝒖𝒑 𝒘𝒊𝒕𝒉 𝒎𝒂𝒇𝒊𝒂

"Ο Αχιλλέας ένας 20χρονος Λεριός, μεγαλωμένος στην Αθήνα και τον Πειραιά, αποφασίζει να μαζέψει τη παρέα του και να τους αποκαλύψει κάτι για εκείνον που τους κρύβει εδώ και αρκετό διάστημα, ενώ παράλληλα, θα προσπαθήσει να τους πείσει να πάνε στη Λέρο για να περάσουν το καλοκαίρι. Εκεί, θα έρθει σε επαφή με κάποιον που έχει σημαδέψει την παιδική και την εφηβική του ηλικία και τον έκανε να νιώσει πρώτη φορά το συναίσθημα του έρωτα." Η ιδέα για αυτή την ιστορία, πλάστηκε στο μυαλό μου, δύο εβδομάδες αφού μετακόμισα στον Πειραιά για σπουδές. Βρισκόμουν στον ΗΣΑΠ του Πειραιά, περιμένοντας το λεωφορείο για να πάω στη σχολή μου. Φορούσα ακουστικά και άκουγα το Ocean των Alok, Zebra και IRO, κοιτώντας τα πλοία που αναχωρούσαν. Επηρεασμένος από τους στίχους του κομματιού, σκεφτόμουν διάφορα. Και εκεί που σκεφτόμουν είδα μια σκηνή στο μυαλό μου. Και μετά μία δεύτερη, και μία τρίτη. Και έτσι σιγά σιγά, όλη η ιστορία έπαιρνε μορφή στη γραφομηχανή του μυαλού μου. Ελπίζω να τη διαβάσετε και να σας αρέσει. Η ιστορία θα βγαίνει σε κομμάτια.

More details
WpActionLinkContent Guidelines