Hiçmişiz

Ne çok acıtır dimi gidenler canımızı. Belki diyerek başladığımız cümleler , keşkelerimiz ne çok artar sürekli sayıklarız keşke deriz, keşke sevmeseydim keşke onu görmeseydim. Oysaki onu ilk gördüğünde allaha ne çok dua etmiştin hatırlasana mutlu yarınlar dilemiştin. Ne hayır işledimde Allahım sen onu benim karsıma çıkardın dedin bilmeden ama Allah tarafından sınandığını bilseydin canını vercek kadar sever miydin ki onu ? Sevmezdin eğer bilseydin seni yarı yolda bırakıp gideceğini belki hayatına bile almazdın ama işte insanlar çok acımasız biz onlara ne kadar değer versekte onlar bizi hiçmişiz gibi gösterir. Daha doğrusu düşünmezler, sormazlar ki kendilerine ben bu kıza sevdim seni dedim , Asla bırakmıycam diye söz verdim demezler. Kandırırlar geçirirler vakitlerini ve belli bi süre sonra sıkılırlar hani ölüyorum bitiyorum diyorlar ya hepsi yalan. Aslında onların gözünde "yedekde duran,nasıl olsa benimle,beni bırakamaz,bana çok bağlandı" dedikleri kalpten seven insanlarız gerisi boş...