İlk Ve Son

İçimde ki acıyı can alıcı bir çığlıkla dışarıya vurdum.

Karanlığa hapsolan gözlerim ilk defa eksikliklerini bu kadar hissetiriyordu.
Bedenimde hissettiğim bıçak darbeleri hayatımın bana oynadığı acımasız bir oyundu. Onu görmeden ölmek istemiyordum. Azrail bile bu adar acımasız olmazdı değil mi?

Bir saniyeliğine bile olsa yüzünü görüp onu beynimde ki en canlı kısma yerleştirmeliydim. Unutmamak için.
-----------

Çünkü gülüşün siyahın içinde ki beyaz gibi..

Kapak : @eSeven8