ARAYIŞ (Askıda)

Yaşlı kadın kendisinden istenileni yapmak için odaya girdi ve ağızlarında ki bantı çıkardı.

Efnan gözlerini de açmalarını beklerken ses yanlarından ayrıldı ve yok oldu.

- Ya ne tür bir psikopatla karşıkarşıyayım ben! Kimsin? Ne istiyorsun benden? Derdin paraysa babamla halletseydin zavallııı.

Çığlıklar duyduğuna göre yalnız değilim diye düşündü Yiğit. Bu iyi birşey mi bilmiyordu ama biraz daha susarsa kulakları bu sese katlanamayıp sağır olacaktı.

-Sesin yankı yaptığına göre oda da senden ve benden başka kimse yok demektir. Tahminen sen de benim gibi elleri, ayakları ve gözleri bağlı bir şekildesin. Tedirginliğini anlıyorum ama bağırarak birşey elde edemezsin. Sakin ol.

Duyduğu sesin kime ait olduğunu anlamaya çalışan Efnan bu sesi daha önce hiç duymadığına emindi.Konuşmalarından ise aynı durum da olduklarını anladı. Yine de bu onu sakinleştiremezdi.

Efnan biraz daha sesinin son raddesiyle bağırdıktan sonra odaya tekrar birinin girdiğini farkettiğinde sustu.

Bu sefer de el, ayak ve gözlerini çözen kadın onlara beklemelerini söyleyerek yanlarından ayrıldı. Bunu fırsat bilen Efnan kapıya koştu.

-Bizi buraya getirenlerin senin oradan çıkacağını akıl edemeyecek olmalarını düşünmen saçma küçük kız. Biraz sakin olamaz mısın?

- Doğru sakin olayım her zaman kaçırılırım zaten ben alışkın olmam gerek haklısın!

Kızın söylediklerini umarsamadan sandalyeye oturdu. Aslına bakılırsa bay ukalâ haklıydı.

Efnan da çaresizce diğer sandalyeye oturdu. Genç adamın giyiminden zengin olduğunu anlayan kız artık para için kaçırıldıklarından emin olmuştu. Peki ama üzerindeki bu doktor önlüğü de neyin nesiydi?

- İncelemen bittiyse önüne dönebilirsin.

Ne ara gözlerini genç adamın üzerine diktiğini dahi hatırlamayan genç kız bay ukalânın sesiyle kendine geldi. Şimdi ne dese boştu. Bir kere fena halde yakalanmıştı