Story cover for ESARET by HulyaToprak1905
ESARET
  • WpView
    Leituras 233
  • WpVote
    Votos 35
  • WpPart
    Capítulos 4
  • WpView
    Leituras 233
  • WpVote
    Votos 35
  • WpPart
    Capítulos 4
Em andamento, Primeira publicação em jun 27, 2017
*Gizem/Gerilim içinde #309 (10. 08.2017)

*Gizem/Gerilim içinde #484 (30.09.2017)

*********


"...Birbiri ardına sıralanmış her bir günde, nefes aldığınız her bir dakikada, kalbinizin attığı her bir saniyede bunun acısını dibine kadar yaşar, ölmek istersiniz.

Fakat hayat bu, siz öldükçe tekrar  diriltir ve bu tarifi mümkün olmayan acıyla tekrar tekrar yüzleşmek zorunda bırakılırsınız.

 Taki hayat, içinizdeki benliğinizi, masumluğunuzu ele geçirene dek...

İçten içe ele geçirildiğiniz her bir saniyede o kararmış lanetin bir kölesi olursunuz.

Bunun bir kaçışı yok!

Çıkışı yok!

Kurtuluşu yok!

Yada bir Özgürlüğü yok!

Sadece ölüm var!

Tek bir kural bu!

Emir atahan'ın koyduğu bir kural..."


" ölünce benden kurtulacağını falan sanıyorsan yanılıyorsun güzelim! Ben senin cennetinde sense benim cehenemimde kavrulacaksın! Taki birbirimize ait olduğumuzu öğrenene kadar..."



( Aşk, kan ve gülün hikâyesi)

Hikâyeye özel mp3 - mavi gri - Ben sende yandım
Todos os Direitos Reservados
Inscreva-se para adicionar ESARET à sua biblioteca e receber atualizações
ou
#22maktül
Diretrizes de Conteúdo
Talvez você também goste
YARALASAR(Kitap Oldu), de Maral_Atmc6
56 capítulos Em andamento
"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.
𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄 , de ozanakbabaxz
75 capítulos Em andamento
​Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. ​Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. ​Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. ​Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. ​"Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." ​Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.
Talvez você também goste
Slide 1 of 10
Sessiz Saplantı cover
YARALASAR(Kitap Oldu) cover
Yalanlarin Ötesinde cover
5. seviye cover
ÂFİTAP cover
Cansız Manken (+18) cover
KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ cover
𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄  cover
Zorbanın Bedeninde cover
Katilin Çizgisi | bxbxb cover

Sessiz Saplantı

19 capítulos Em andamento

En sessiz fısıltılar, en güçlü takıntıları doğurur...