Ask Me To Stay
- Reads 63,067
- Votes 3,940
- Parts 35
Derin'de bir Kerem Sayer hikayesi.
All Rights Reserved
#439
kerem
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Onsra
Sat derler. Sat şeytana ruhunu. Sat ki çıkarsın seni o dipsiz kuyudan. Hiç düşünmezler. Satarlar o dipsiz kuyuda ki şeytanlara ruhlarını. Ama bazıları vardır ki... onlar şeytana ruhlarını satmazlar. Onlar şeytanla aynı masaya oturur. Aynı kadehten içer, aynı karanlıkta yürürler. Sonra şeytan kapılarını çaldığında, ona zihinlerinde bir oda verirler. Ve şeytanın odasına sahip olanlar, artık kuyudan çıkmaya çalışan insanlar değildir. Onlar kuyunun dibinde taht kuranlardır. Karanlığı ev, şeytanı ise dost bellemiş olanlar. Arya aker ise şeytandan kaçarken, zihnin de şeytana bir oda verenlere yakalanır. Kendini kanla yıkanmış bir düzen de, kanla yıkanmış bir oyun tahtasın da, şeytanlara ruhunu satanlarla bir oyun'un ortasında bulur. O oyundan ne kaçabilir, ne de kaçmak ister. Çünkü bazen taşıdığın o soyad, şeytanlarla oyun oynamaktan daha ağırdır. O soyadın ağırlığı, onu; o şeytanlarla bir oyuna sürüklemişti. Bu oyun da merhamet veya acıma yoktu. Vicdan yoktu. Kuralları şeytan yazar, yalnız onlar kazanırdı. Oyuncular bir birine acımaz, kazanmak için her şeyi yapardı. Sonra aşk girerdi oyuna... ama aşk kazanmazdı. Sadece güç ve onun uğruna kaybedilenler vardı. Güç savaşın da Kazanırmıydı aşk? Kazanamazdı. Çünkü bu oyunda aşk, bir ödül değil; bir zayıflıktı.İnsan en çok sevdiği yerden vurulurdu. Şeytanlar bunu herkesten iyi bilirdi. Bu yüzden kimse kalbini masaya koymazdı. Koyanların ise ya mezarı kazılır ya da adı unutulurdu. Ama oyunun en büyük hatası da buydu. Çünkü güç için yaşayanlar, aşkın insanı ne kadar tehlikeli yapabileceğini unuturlardı. Bazen insanı en karanlık savaşın içine sürükleyen şey, uğruna her şeyi kaybetmeyi göze aldığı tek kişiydi. Bu yüzden kimse aşka yer vermezdi. Çünkü aşk, kurulan düzenleri bozar; sadakatleri satın alınamaz hâle getirirdi.
KARANLIĞIN SAKLAYAMADIĞI YARA
"yavru Ceylan'a sığınmış katil kurt..." "...ya o katil sensen? Yavru ceylan... kendi korkundan kaçarken dişlerini başkasına batıran? Belki de aynaya bakmaktan ürktün, Masumiyet sandığın şey Yalnızca titreyen bir sessizlikti. Kurt, açlığını Kader diye fısıldadı, Ceylan, yarasını sevgi sandi. Biri hayatta kalmayı öğrendi,Diğeri ise affetmeyi... Orman seni sakladı, ama gece her şeyi Hatırlar. Ceylan kurda sığındı, çünkü kendi içindeki kurttan kaçıyordu."
KAYIP RUHLAR ZİNCİRİ (DÜZENLENİYOR)
🏆WATTYS 2022 YARI FİNALİSTİ🏆 Psikoloji | Gizem / Gerilim Sekiz kişi, bir helikopter kazası. Denizin ortasında ıssız bir ada, adanın ortasında hafızasını kaybetmiş kayıp ruhlar ve siyah dumanları etrafı kaplamış kocaman helikopter enkazı. Yedi kişinin özenle denizin kenarına dizilmiş bedenleri ve üstünde dehşet verici bir not ; "Merhaba Kayıp Ruhlar Zinciri." Hayatta kalmak için ne gerekliydi? Sadece isimlerini hatırladıkları hafızaları mı? Hayır, hayır. Hayatta kalmaları için tam olarak yardım bulmaları gerekliydi. Yaşam ve ölüm arasında kalmış sekiz kayıp ruhun hayat yoklaması başlıyor. Başlangıç Tarihi ; 14.12.2021 Bitiş Tarihi : 04.06.2022Complete
"BEKLENMEDİK ANDA"
Ailesin dağılmasıyla zamanında yanlış kararlar alan Larin bunun üzerine arkadaşlarından duyduğu haber ile yıkılır. Hiç beklemediği anda karşısına çıkan Barış'ın,hayalinin peşinden koşarken başka bir yerde görüp onu hayatına dahil edeceğini nerden bilebilirdi ki? Belki de hiç beklemediği anda karşısına çıktığında çoktan hayatına dahil olmuştu. "Şunu yapmayı bırakır mısın?" Dedi. Bahçede söylediğini tekrar ederek. "Neyi?" "Dudaklarını yalamayı. Dikkatimi dağıtıyor." Tam gözlerinin içine bakıp dudağımı tekrar ıslatırken "Dikkat ederim." Diyip gülümsedim.Complete
KURŞUN KALP
❝Bizi yakan ateş değildi, içimizde biriken küllerdi. Bizi yakan, söndü sandığımız yangınların hâlâ içimizi kavurmasıydı.❞ 04.02.2025Complete
Panorama
Nilüfer Sipahi kendini bildiği andan itibaren dans ve müzik notalarıyla büyüyen bir kadındır. Hayatı bir zamanlar dans adımlarıyla şekillenirken, beklenmedik bir sağlık sorunu onu sahnelerden uzaklaştırır. Yıllardır yönünü bulmaya çalışan Nilüfer, bir umutla Panorama gazetesinin staj programına başvurur ve şaşırtıcı bir şekilde kabul edilir. Ancak küçük bir detayı gözden kaçırır: Baş editörün asistanı olacaktır. Ve o baş editör... Alperen Ataman. Disiplinli, mesafeli ve kuralcı. Üstelik Nilüfer'le hiç hoş olmayan, tesadüfi bir tanışıklıkları var. Birbirlerinden hoşlanmayan bu ikili, istemeye istemeye aynı ofisi paylaşmak zorunda kalınca, kelimelerle örülü bir savaşa girerler. Ama kelimeler bazen sadece savunma kalkanı değil, kalplere giden yolun da anahtarıdır.
HAYAL
küçük kızın beslediği umutlarComplete
AİLE BEDELİ
"Sen her zaman kendi dediği olsun isteyen kontrolcü manyağın tekisin." Bu noktada ben de döndüm ona. Burnu neredeyse burnumu değecekti. "Senden istediğim tek şey güven. Bana güven artık. Kimse umrumda değil, diyorum. Neden anlamak istemiyorsun?" Mimiklerinde ilk andaki sinirini görmedim. Yumuşak bakışlarıyla süzdü beni. Ancak bu defa memnuniyetsizlik dolu gözlerle baştan aşağı değil, yalnızca yüzümü. Bardağı sol eline alırken diğer elini yavaşça bel oyuntuma yerleştirdi. Eli biraz daha aşağı kayarak kalçamın hizasında naifçe durdu. "Güvenmediğim sen değilsin. Her konuda sana kendimden çok güveniyorum. Ama onlara güvenmiyorum, Yağmur." Cümlesiyle beraber kahveleri çaprazımızda bir yerlere kitlendiğinde baktığı yöne çevirdim mavilerimi. İki tane adam kendi halinde sakince eğleniyordu fakat tüm ilgileri bacaklarımda veya bende gibiydi. Dudaklarında gevşek bir sırıtış varken başka bir kıza döndü oyulası gözleri. Malfoy'un başını yanağıma yasladığını hissettim. Boynuma doğru bir nefes vermişti ve huylanmıştım ancak belli etmemeye çalıştım. "Seni böylelerinden mi korumalıyım yoksa karşına geçtiği anda tetiği çekeceklerden mi, bilmiyorum." Başımı çekerek benden ayrılmasını sağladım. Kahvesinin en derinine bakarken hâlâ içimde beni anlamasına aç bir his vardı. "Bilmen gereken tek şey, beni koruman gerekmediği." Bir laf edecekti ki kafamı iki yana sallayarak konuşmasını istemediğimi ona belli ettim. "Beni korumanı istemiyorum, Malfoy. Yanımda olmanı istiyorum." Elbisemin üzerindeki eli yerini daha da sahiplenirken burnundan güldü. "Günlerdir senden istediğim tek şey bu. İzin vermeyen sensin." Dudaklarım iki yana kıvrılırken gözlerimi kısarak etkileyici bir bakış attım ona. "İzin veriyorum."
DÖN DESEM DÖNER MİSİN?
Oldukça ilgi gören bir radyo programı sunan Feyza, hayatı yatağın altına süpürdüğü duygularının yanı sıra gayet planlı giderken, alzheimer hastası babasının zihninden de silinmeye yüz tutmuştur. Küçük kardeşi Akif'in borçları yüzünden aile evini satılığa çıkarması ise Feyza'nın bu düzenini altüst eder, çünkü geçmişi ardında bırakıp kendine yepyeni bir hayat kurmuş olsa da büyüdüğü evi bir anı kutusu olarak görüyordur. Memleketinde bu sancılı satış sürecini engelleyip eski hayatına dönmeyi planlarken, işler çocukluk arkadaşı Tahir'i gördükten sonra hiç planladığı gibi gitmeyecektir. "Babam beni ilk unuttuğunda ölüyorum sandım Tahir. Bir insanın yaşamı, bir başkasının hafızasında kalırsa devam ediyormuş. Babam bizi unuttukça, ben de çocukluğumun tavan arasında kimsesiz kalıyordum sanki."
GÜN DOĞUMU SERİSİ☆YILDIZ DÖKÜMÜ☆
Aşka inanmayan genç liseli bir kız. Dağılan bir aile. Ve yeniden evlenen bir baba. Değişik bir kız kardeş. Ailenin çözülemeyen sırları. Ve yeni bir okul, okulun göz bebeği genç ve karizmatik bir erkek. Geçmişten gelen çocukluk arkadaşı. Büyüleyici ve sır kokulu gözbebeğine aşık olmak, O'nun için oldukça zordu. Ama imkansız olan ne varsa o an oldu. Tek bir bakış, kelimelerin büyüsü delip geçmişti kalbini. Hüzün kokuyordu genç adam. Sırları vardı, bilirdi. Ama gelin gibi süzülen ve altın saçaklarını toplayan Kız Kulesi, genç kızın aşkının en büyük şahidiydi. Çekici erkek çalmıştı kalbini, kırılacağını bile bile teslim etti kendini. Aşk mahkum oldu gözbebeklerde, iki genç selamlıyordu Kız Kulesini mavi kokulu kentte. Kız Kulesi yeni bir efsaneyi kucaklıyordu, kıvrak bir tebessümle. Ve genç kızın söz yaşları dökülüyordu. Hıçkırık düğümledi boğazını ve çikolata kokusu yayıldı. Sızlıyordu can evi, ailenin ve genç adamın sırları öldürüyordu minik kalbini. O sırada geldi çikolata kokusu, döndürdü başını ve fısıldadı aşkını. Perde gibi kapanan geçmiş, sahneye çıkmaya hazırdı. Gülümsüyordu çocukluk anıları. *** Kız Kulesinin tepesinde Güneş'in bulutlara meydan okurcasına yavaş yavaş yükseldiğini gördüm. Kuleyi aydınlatan ışıklar sönmüştü ve gün ışıklarıyla parlıyordu Kız Kulesi. Büyüleyiciydi. Denizde oynaşan ışık kürecikleri gözlerimi okşuyordu. "Gün doğumu" diye fısıldadım. Elinin sıcaklığı bedenimin sıcaklığına karışmıştı. Tenime değen teni yakıyordu değdiği yerleri. Dizginleyemiyordum kalbimi, şahlanmıştı kalbimin kanatlarının sesi. Ve dudaklarını kulağımda hissettim. Tatlı nefesi ruhumu gıdıklamıştı. "Seni seviyorum." diye fısıldadı kadifemsi ses tonuyla. ****** Wattsy 2020 Genç Yetişkin Kazananı🏆 1.Kitap: Gün Doğumu♥ 2.Kitap: Yıldız DökümüComplete
Sat derler. Sat şeytana ruhunu. Sat ki çıkarsın seni o dipsiz kuyudan. Hiç düşünmezler. Satarlar o dipsiz kuyuda ki şeytanlara ruhlarını. Ama bazıları vardır ki... onlar şeytana ruhlarını satmazlar. Onlar şeytanla aynı masaya oturur. Aynı kadehten içer, aynı karanlıkta yürürler. Sonra şeytan kapılarını çaldığında, ona zihinlerinde bir oda verirler. Ve şeytanın odasına sahip olanlar, artık kuyudan çıkmaya çalışan insanlar değildir. Onlar kuyunun dibinde taht kuranlardır. Karanlığı ev, şeytanı ise dost bellemiş olanlar. Arya aker ise şeytandan kaçarken, zihnin de şeytana bir oda verenlere yakalanır. Kendini kanla yıkanmış bir düzen de, kanla yıkanmış bir oyun tahtasın da, şeytanlara ruhunu satanlarla bir oyun'un ortasında bulur. O oyundan ne kaçabilir, ne de kaçmak ister. Çünkü bazen taşıdığın o soyad, şeytanlarla oyun oynamaktan daha ağırdır. O soyadın ağırlığı, onu; o şeytanlarla bir oyuna sürüklemişti. Bu oyun da merhamet veya acıma yoktu. Vicdan yoktu. Kuralları şeytan yazar, yalnız onlar kazanırdı. Oyuncular bir birine acımaz, kazanmak için her şeyi yapardı. Sonra aşk girerdi oyuna... ama aşk kazanmazdı. Sadece güç ve onun uğruna kaybedilenler vardı. Güç savaşın da Kazanırmıydı aşk? Kazanamazdı. Çünkü bu oyunda aşk, bir ödül değil; bir zayıflıktı.İnsan en çok sevdiği yerden vurulurdu. Şeytanlar bunu herkesten iyi bilirdi. Bu yüzden kimse kalbini masaya koymazdı. Koyanların ise ya mezarı kazılır ya da adı unutulurdu. Ama oyunun en büyük hatası da buydu. Çünkü güç için yaşayanlar, aşkın insanı ne kadar tehlikeli yapabileceğini unuturlardı. Bazen insanı en karanlık savaşın içine sürükleyen şey, uğruna her şeyi kaybetmeyi göze aldığı tek kişiydi. Bu yüzden kimse aşka yer vermezdi. Çünkü aşk, kurulan düzenleri bozar; sadakatleri satın alınamaz hâle getirirdi.
More detailsContent Guidelines