Fısıltı

Yere yığılan Marvel'ı kucağına aldı William. Marvel elini William'ın yanağına koydu ve onun gözyaşlarını sildi.

"Mucizelere inanır mısın Will ?"

diye sordu Marvel. William bu soruyu anlamamış gibi baktı Marvel'a. Marvel sorusunu tekrarladı:

"İnanır mısın ?"

William olumsuz anlamda başını salladı. Bunun üzerine Marvel konuşmaya başladı:

"Marvel ismini anlamı mucize demekmiş. Annem koymuş bu ismi bana. Çünkü benim doğmam bir mucizeymiş. Doktorlar buna ihtimal bile vermezken ben doğmuşum. İşte tıpkı o gün olan mucize gibi bugün de bir mucize olacak. Ben buna inanıyorum. Ben mucizelere inanıyorum Will. Ama bu mucizenin gerçekleşmesi için senin de mucizelere inanman gerek. Tamam mı?"

"Tamam!"

"İnanıyor musun?"

"İnanıyorum. Marvel ben çok özür dilerim. Hepsi benim suçum."

"Hayır! Kendini asla suçlama! Kader William....kader."

dedi Marvel ve ikisinin birden dudaklarında hafif bir gülümseme oluştu. Marvel son kez sevdiği adamın yüzüne baktı ve gözlerini yumdu....