My Ex-Bro

"Γιατί μ'άφησες πίσω στα πιο δύσκολα βράδια;" τον ρώτησα αγανακτισμένη.

"Γιατί ποτέ δεν ενδιαφέρθηκες", είπε με μια δόση θυμού και λύπης. Φαινόταν απογοητευμένος.

Μόλις το άκουσα αυτό βούρκωσα. Δεν μπορόυσα να πιστέψω αυτό που μόλις άκουσα.
"Ώστε αυτό πιστεύεις για μένα; Ότι ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα;" Δεν είπε τίποτα. Απλά καθόταν και με κοιτούσε. Περίμενα μια απάντηση, η οποία μάλλον ποτέ δεν θα μου δινόταν. Δάκρυα λύπης και απογοήτευσης απειλούσαν τα μάτια μου. Δεν ήθελα να με δει να κλαίω. Όχι. Όχι τώρα. Έτσι έκανα να φύγω, όμως κάτι με σταμάτησε. Τα χέρια του έπιασαν σφιχτά τους καρπούς μου και με τράβηξε υπερβολικά κοντά του.

Τα σώματα μας είχαν γίνει ένα.Τώρα τα χείλη μας χώριζαν μερικά εκατοστά. Μπορούσα να νιώσω την καυτή του ανάσα πάνω μου. Μύριζα το άρωμά του. Μύριζε τσιγάρο. Γαμώτο, του είχα πει να το κόψει. Εκείνος με κοιτούσε μία στα μάτια και κοφτά στα χείλη. Περίμενα να με φιλήσει, όμως κατάλαβε πόσο απελπισμένα χρειαζόμουν μια αγκαλιά, και μου την έδωσε. Ένιωθα ασφάλεια στην αγκαλιά του...