GECENİN ATEŞİ

Uçurumdan atlayacak kadar cesaretli , ellerini tutamayacak kadar korkak olduğumu söylesem bana inanabilir misin ?
İnanmalısın. Gerçeklerin ve doğruların ortaya çıkıp felaketi getirdiği bu devirde , ben sana gerçek ve doğru birşey söylüyorum. Cesaretin korkudan doğup , büyüdüğüne inanıyorum. Cesaret içimizde var olan bir duygu değildir bana göre. Bana göre cesaret korkuları aşıp , mücadelemizin geldiği son noktadır. Hayatımda bazı korkuları aşıp , geldiğime inandığım bu son nokta aslında cesaretli olduğumu düşündüğüm son noktadır. Cesaretliyim çünkü varolan tüm engellerimden ve korkularımdan tek kalemde kurtulmuş , hayatıma yeni başlangıçlar için temiz bir sayfa açmıştım. Bu temiz sayfayı aslında doğruyu söylemek gerekirse senin için yaratmıştım. Var olduğum noktadan senin bulunduğun noktaya gelebilmem için bazı şeyleri feda edip , bazı şeylerden kurtulmalıydım. Var olduğum kişiyle senin yollarında adımlar atamazdım. Bu yüzden değiştim. Değişim baştan sona gerçekleştiğinde tüm kapattığım kapıları senin için tekrar ve tekrar araladım. Korkuyordum amma velakin cesaretimin korkudan geldiğini ilk satırlarımda söylemiştim , korkum aslında sana adım atmam için beni cesaretlendiren tek şeydi. Sana adımlar atmak için önce yürümeyi öğrenmeliydim. Bu yabancı şehire senin için geldiğimde yürümek için ilk adımlarımı atmıştım. Hazırdım. Başarabilirdim.