Her Şeye Rağmen Sevmek

Ne kadar zormuş senin sesini duymadan uyuyup uyanmak,telefonumu elimi alınca arıyacağım eğlenceğim gülüceğimiz dertleşebileciğim uğraşcağım biri yok artık hayatımda...
Evet hayat kaldığı yerden devam ediyor edicekti Ama sensiz anlamsız edicek...Attığım her adımda kurduğum her cümlede sen geliyordun aklıma ve hiç gitmiyordun.
Anıları gördükçe ve aklıma geldikçe nefesim kesiliyor tüm hevesim kaçıyordu.Saatlerce konuşasım var ama o yok.Aynı zamanda çaresi yok.Yüreğime gömüp herşeye kaldığı yerden devam etmek zorundayım.Üstelik Hayatta en çok istediğim uğruna her şeyden vazgeçebileciğim şeyi...Duası kadar severmiş insan Ne kadar severse O kadar istermiş Rabbinden bende belki ondan bu kadar hevesli mutlu tutkulu istemişimdir.Ama en zoru ve acısıda benim çok istediğim çaba gösterdiğim hiç bıkmadan usanmadığım şeyi bazıları hiç çaba göstermeden sahip olması insana ne de çok üzüyor koyuyor.Keşke diyorum bazen ama pişman değilim olmamda yaşadığım şeylerden anılardan... Mesela Keşke benim sevdiğim değer verdiğim en önemliside benim tanıdığım biri olarak kalmanı isterdim.
Keşke adın geçincede ulu orta yerde gülebilsem saatlerce kahkaha atabilsem çünkü ismin bile huzur mutluluk neşe veriyor. Ama yapabildiğim tek şey bişey olmamış gibi susup gözlerimi kaçırmak.
Fakat sesini duyunca ismin söylenince kalbim ufak bir krize giriyor heyecandan onuda unutmamak lazım tatlı krizler... Umarım gireceğin bir hayatta yaşacağın anılardaki kişilerde seni umutla hevesle tutkuyla sabırla beklemesi dileğiyle... Herkes beklemez bekleyemez çünkü her yüreğin harcı değildir Dokunmadan Sevmek...