KÜSME AŞKA

Aynı günde hem geleceğe yeni bir adım atarken hem de o adımla yere çakıldım. Daha yürüyemiyorken ona koşmayı seçtim ben. Önümdeki yolları bilmeden gittim ona. Bilmiyordum beni neler bekleyeceğini. Öğrendiğimde yeniden nasıl düşeceğimi.

"SÖZ VERİYORUM HER ZAMAN YANINDA OLACAĞIM." demişti ama gitti. Gitmesini istemediğim halde kal diyemedim. Kal desem canım daha çok yanacaktı biliyordum. Ama ben içime atmayı seçtim. Kaçmaya çalıştı kovalamamı istemeden. Oysaki onsuz olamazdım biliyordum. Ama daha sonra anladım onsuzda ayağa kalkabildiğimi. Çünkü ben güçlü bir kızdım. Yürümek için yanımda illâ baston bulundurmama gerek yoktu. Düşe kalkada ayağa kalkabilirdim.
Belki mutlu son belki mutsuz. Her şekilde yaşamaya ve ayağa kalkmaya değer.