AY IŞIĞI

AY IŞIĞI

  • WpView
    LECTURAS 468
  • WpVote
    Votos 66
  • WpPart
    Partes 6
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación sáb, jul 21, 2018
Her insanın bir yarası vardı kimisi çiziklerle kimisi koca yaralarla o kız çocuğunun da bir yarası vardı o erkek çocuğunun da. ✴✴✴ O kız çocuğu ailesini 7 yaşındayken kaybetmişti ama o yine de mutluydu belki de her insanın yaptığı gibi mutlu olduğunu gösteren bir maske takıyordu. Aurası zayıf olduğu için çok güçsüz bir kızdı ve ailesini kaybetmenin acısını yeni idrak ediyordu ayrıca tüm hayatı başka insanların mutlulukları ile kuruluydu. O erkek çocuğu ise sadece siyah tarafını insanlara gösteriyordu ve hayatında siyah olmayan tek şey ay ışığıydı. Bu iki kişi birbirlerini bulduklarında yaralarını sarmaları kolay olur muydu? Grinin en açık tonunun hikayesi! Siyah ne kadar kötüyü temsil etse de dozunda huzur vardır! Kapak tasarım: @biruvercinka Merhaba arkadaşlar buraya kadar okuduysanız hepinize teşekkür ederim 😊 sizden küçük bir isteğim var lütfen ön yargılı davranmayın. Bir kitabın içeriği, karakterlerin kişilikleri ve bunlar gibi bir çok şey en az onuncu bölümde tam olarak yerine oturur, bu yüzden önce kitaba göz atın sonra karar verin şimdiden hepinize teşekkürler 😊
Todos los derechos reservados
#44
masumiyet
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido