You Don't Know Me

"Sarah, niet doen." Aiden probeert vastberaden te klinken, maar het lukt hem niet bepaald. Ik zie de angst in zijn blauwgroene ogen die zich verschuilen achter lange wimpers. "Shut up" sis ik terwijl ik mijn twijfels weg probeer te slikken. "Ik weet dat je dit niet wilt, ik ben je vriend Sarah. Ik ken je beter dan al die klootzakken bij elkaar." Ik haal diep adem. "You don't know me." Hij heft zijn hoofd iets op en kijkt me doordringend aan. "Ik weet dat je geen moordenaar bent. Ookal maken ze dat wel van je." Ik laat mijn pistool zakken en probeer mijn tranen te bedwingen. "Je hebt me bedrogen, klootzak" Fluister ik schor. "Nee, het is andersom." Dit keer klinkt hij wel vastberaden. "We weten allebei de waarheid, of we willen of niet." Grom ik en ik richt mijn pistool weer op Aiden en haal de trekker over. Een schot vult de lege ruimte en Aiden valt voorover op de harde, koude vloer. Ik draai me om en loop de ruimte uit. "Ik hou van je......" Hoor ik Aiden nog zacht achter me zeggen. Ik draai me om terwijl de tranen een weg vinden over mijn wangen.

"Ik ook van jou..."