Günahkâr Diller

1962 İstanbul saat gece iki sularında Nebahat kucağındaki oğlunun kokusunu içine çeke çeke hayranlıkla bakıyordu. Saatler önceki çığlıkları, telaşları, ölüyorum nidalarını unutmuş güzel oğluna bakıyordu. Eşi koltukta uyuyakalmıştı. Böyle daha iyi diye düşündü "biricik Asaf'ım ve ben " dedi oğlunun kulağına.

1964 Hatay'ın Reyhanlı'ya bağlı kuşaklı köyünde derme çatma bir evde çığlıklar yeni kesilmişti. Ebe "Kızım babasına haber ver, kızı oldu" dedi. Genç kız hızlı adımlarla dışarda oturup bekleyen adamın yanına gitti.
-Ahmet abi kızın oldu, dedi.
-Humeyra iyi mi?
-Humeyra abla da bebek de iyidir.
Adam derin bir nefes aldı. Yan köyden bir ahbabının karısı geçenlerde doğumda ölmüştü. Humeyra'sına bir şey olmasından korkuyordu. Onu daha iyi yaşatmak için kızlarını da alıp İstanbul'a gitmekti. Orda para kazanıp karısının her istediğini alabilirdi. Ama Afife'nin biraz büyümesini beklemek zorundaydı.