YASAK

Sen hiç bir insanın cehennemi oldunmu?Ben oldum."Senin içindeki ben" gibi hayat sürüyorum.Buna hayat denirse.Normal olduğumu sanıyordum ama değilim.hiç kimse bilmiyor söylemek YASAK.Dokunmak YASAK...taki....ben dokunana kadar.Dokunacağın şeyin YASAK olduğunu bilmeyerek dokunup hayatının alt üst olmasına rağmen gerçek hayatta yaşamakmı istersin yoksa Yalan dolu bir dünyadamı?Ben dokundum ve zehir beynime işler gibi işledi ilklerde böyle olucağını düşünmemiştim ama sonra şizofreni olmasam bile öyle hiss etmeye başlamıştım acı hissiyle beraber mutlu oluyordum çünkü onu özlemiştim.Ben annemin annemisiydim?yoksa annemin acı dolu cehennemimi?Ben cehennem olmak hissiyle beraber annemin annesi olmak hissinide yaşadım şüphe duydum.Belki ben böyle düşünüyordum.Ölen birinin ardından o bizim kalbimizde yaşıyor söylenir.Yada biz onu kalbimizde yaratır ve büyütürüz.Daha sonradan kanser gibi beynimize yayılır ve onu okadar özleriz ki bizi ölüme kadar götürür. Ya o ya ben birimiz dünyaya veda edicez diğerimiz dünyaya kaldığı yerden devam edecek.Hangimiz bu cehennemden kurtulucaktık ben zaten cehennemdim.Ölen yeniden doğucak yaşayan ölecek gibi bir kanun duysaydınız ne yapardınız? Ben bu soru işaretli dünyaya meğer soru işaretli kafayla doğmuşumda haberim yokmuş.Belki ben bunu şimdi anlatırken bile zehir beynime biraz daha işliyordur ve o dünyaya yeniden gelmenin sevincini yaşıyordur şimdi hem ben annemin annesi hem ben annemin kızıydım.