Siyahla Kaplı Lise

Her şey aynı ilerlerken okulda tekrar kavga etmemle hayatımı kendi ellerimle yazmış oldum...
Benim hikayem yeni okul günümde başladı ve hiç bitmemek üzere yazılmıştı.

"Ya aydınlıktan korkuyordum yada karanlığa fazla aşıktım."

Okul sırlarla ve gizemli perdelerle doluydu, fazla kötümserdi bu yüzden burdaydım ya, okulda her an çığlık sesleri duyuluyordu en önemlisi teneffüslerdeydi.
O teneffüsler hiç bitmeyecek gibi karanlık ve ıssızdı.
Bende bir gün bu çığlık atan kişiden biri olacaktım, ama neden ?
Bu çığlıklar neye işaretti, anlamakta güçlük çekiyordum...
Bu okul benim karanlığa tamamen gömülüşüm ve yok oluşumdu
Ama onu tanıyınca her şey değişmişti .
okulda tek güzel olan şey oydu serindi, ben serinin yanında fazla kötüydüm belki de, iyiliği ve güzelliği ondan öğrenecektim .
Serin bu dünyadan tamamen kopmuştu, bu okulun sırlarını çözmüş olmalıydı bende çözmeliydim, ama nasıl ?
Birbirimize karşı fazla zıttık tek aynı yönümüz cesaretimizdi, bu cesaretimizle elbette okulun gizemlerini, sırlarını çözecektik ...

Serin gökkuşağı gibi rengarenkti ama ben tamamen siyahla kaplıydım.

"Bu benim karanlığa batmış bir gemim ..."

"Ama bu gemi yelken açmak üzere..."