RABARBA
  • WpView
    Прочтений 813
  • WpVote
    Голосов 23
  • WpPart
    Частей 10
WpMetadataReadДля взрослыхВ процессе
WpMetadataNoticeLast published пнд, июл. 24, 2017
Roman girişi... ''Günün ışımasına az kalmıştı, sokaklar iyice ıssızlaşmıştı. Torbacı tek başına telaşlı telaşlı yürürken, içinden Sarı'nın ne zaman öldüğünü kestirmeye çalıştı. Bu olay onu gerçekten üzmüştü, çünkü Sarı'yla yattığını torbacı arkadaşlarına anlatıp hava atamayacaktı. Anlatması halinde yasak olmasına rağmen zehirli uyuşturucuyu kendisinin verdiği anlaşılırdı. Olayın duyulması halinde patron kendisini de Sarı'nın yanına, yani eşekler cennetine yollayabilirdi, ama olsundu. Hiç kimseye anlatamasa da kankası tek kaş Kamil'e, aslında bir ölüyle seks yapmakla baygın biriyle yapmak arasında çok da bir fark olmadığını anlatabilecekti.'' Sevgili arkadaşlar, yayın evlerine göndermeye hazırlandığım romanımın girişini beğenilerinize sunmak istedim. Görüş ve önerilerinize açığım... Umarım beğenirsiniz, hoşça vakit geçirmeniz dileğiyle, sevgiyle kalın...
Все права сохранены
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

Вам также может понравиться

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Подробнее
WpActionLinkТребования к контенту