Persephone Ormanı

Üzerine Güneşin işınlarının vurmasıyla uyanmıştı Freya. Aslında en sevdiği mevsimdi ama her sabah uyandığında üzerine bal dökülmüş sonra da kuru bir bezle silinmiş teni olmasaydı daha iyi olurdu diye düşündü. Belki daha enerjik uyanırdı. Son 4 aydır güne iyi bir düşünceyle başlamak için bir sebebi yoktu. Sabah erkenden hiç kimse uyanmadan önce Freya uyanırdı. Uyanmamak için elinden geleni yapardı ama uyanırdı. Daha çok uyumak ve anlamsız hayatına tek renk katan rüyalarına geri dönmek isterdi. Rüyaları çoğunlukla dehşetverici şekilde kötü olurdu. Uyanınca ter içinde kalırdı, korkardı ve uykusu gelse de gözlerini korkudan kapatamazdı. Sanki bir şeyler gelip onu alacakmış gibi hissederdi. En garip tarafı neydi biliyor musun? Bunu kendisi istiyordu.