ATEŞ ve BARUT (Zeyker)
- přečtení 122,758
- Hlasy 3,059
- Části 19
Dokončeno úte, čvn 17, 2014
Biraz mıknatısa benzer zıt insanlar aslında...Farklı kutuplarda bulurlar çekimi. İşte öyleydik biz. Ben hikayenin masalsı prensesiydim...Kerem ise kötü adamı...
~Sinirle ona döndüm."Öyle söyleme.Beni gitmekle suçlama!"
"Ne dememi istersin peki?Ben gitmene sebep oldum ve sen de gittin.İnkar edecek birşey yapmadın.Küçük bir çocuğum ben bak itiraf ediyorum.Haylazım biraz.Sevdiğimin saçının bir teline zarar gelirse kimseyi dinlemem onu bile.Çünkü biliyorum o hep önce başkalarını düşünür."
Titrek bir nefes alıyorum dudaklarımdan."Önce başkalarını düşünmez yanılıyorsun.Önce sevdiği adamı düşünür.Hani sen diyosun ya sevdiğimin saçının teline zarar gelirse diye...Benim sevdiğim yaramaz bir çocuk.Bak şimdi bile kaşını gözünü dağıtmış karşımda duruyor.Ben ne yapayım?"
"Ama bu sefer bir nedenim var.Dinlemek ister misin?Hem hikayeye birkaç satır daha ekleyebiliriz."
"Yine yarım kalmaz mı?Ben nefret ederim mutsuz biten hikayelerden."
"Benimle bu hikayeye bir son yazmak ister misin?~
Všechna práva vyhrazena
#7
dansı
Připoj se k největší komunitě vypravěčůZískej personalizovaná doporučení příběhů, ukládej si oblíbené do své knihovny a komentováním i hlasováním buduj komunitu.
Taky se ti může líbit
GÜZEL GELİNİM
Sessiz,kimsesiz hayatına Kocaman Aşkımla Geldim. Aç kapıyı Güzel Gelinim.
Bir Elvedam Var {TAMAMLANDI}
Kötü kaderi ta doğumundan vurmuştu genç kızı, bilemedi.Kendisini harap eden hastalığa artık boyun eğme vakti olduğunu anladı... Amansız bir hastalıkta son günlerini yaşayan Mucize lakabıyla dolaşan Mavi Özbey'in acı dolu günlerinde ki psikolojisine tanık olacağınız bir kurgu. Ölümü bekleyen kızın hayatı, son darbesini de indirecekti... Kitap Kapağı : @sehrialem Yazım Tarihi : 15/06/2020Dokončeno
YÜREĞİMİN YÜRÜDÜĞÜ YOL
Sahipsizin kaderi olmaz, mezarı olur, yatağı olur, hizmetini gördüğü çatısı olur ama ne evi ne de anlayanı olmazmış. Ben daha çocukken elimden aldılar oyunumu. 14 yaşında gelin oldum, ellerime kına değil çaresizlik yakıldı. Kocam dedem yaşındaydı, ona eş değil, hizmetçi oldum. Şimdi o da yok. Toprağa karıştı. İnsan der ki; 'bitti, özgürsün.' Ama değil. Ben ölmesin diye çok dua ettim, gölgesi yetiyordu, o gitti ya şimdi bana nefes bile çok görülüyor. Çocuklarım var, onların gözünde anne olmak isterken, herkes beni yeniden bir adamın koynuna sürüklemek istiyor. Ben ne zaman kendi hayatımı yaşayacağım? Ben ne zaman birinin karısı değil de sadece ben olacağım? Çaresizim, çünkü sustukça üzerime çöküyorlar. Bağırsam ayıp derler, kaçsam günah derler, susarsam ölürüm. Bir gün, bir gün sadece adımı söylemek istiyorum: Benim adım kadın. Benim adım anne. Benim adım özgürlük. Ama bugün yine onlar karar veriyor, benim adım köle ve ben yine susuyorum."
DÖNME DOLAP
Hepimizin hayatında zor dönemleri olmuştur muhakkak. "Artık bitti buradan dönmez" dediğimiz türden. Ne yapacağımızı şaşırdığımız, yolun sonu diye düşündüğümüz... Peki bu zor dönemi en az hasarla atlatmak adına ne yaptık? "Acaba paçayı kurtarır mıyım?" diye yalan söyledik mi? Yoksa tüm gücümüzle hayatı gelişine mi yaşadık? Ya da olur olmaz her an yalan söyleme potansiyelimiz var mı? Ama gariptir ki hiç birimiz yalan söylediğimizi kabul etmeyiz. Başına eklediğimiz "pembe, beyaz" sıfatları bile bizi masum yapmıyorken hem de. "Küçücük bir yalan canım, hatta yalan bile diyemeyiz" deyip türlü dolaplar döndürdüğümüzü sanarken ya aslında koca bir dönme dolabın içindeysek...
KÂN-Î HÜKÜM
Geçmişten gelen bir hüküm , geleceğin yönünü değiştirebilir miydi? 'KÂN-I HÜKÜM' ezelden verilmişti. İstanbul'dan Hatay'a uzanan bir geçmişin aralanan kapısıydı. Bir tarafta ailesini bulmak için hasta kalbiyle savaşan kadın Roza Tekin, Diğer tarafta ise babasının bıraktığı emanete canı pahasına sahip çıkmaya yemin etmiş adam Agir Karahanlı. Bir anlaşma nasıl olacaktı? Herkesin yıllar önce öldü bildiği Roza , Karahanlı Konağına geldiğinde neler yaşayacaktı? Agir Karahanlı gerçekleri ne kadar saklayabilecekti? Rozayı ailesinin katillerinden koruyabilecek miydi , verilen hükmü değiştirebilecek miydi? Peki Rozanın yetmeyen kalp hastalığı nasıl bir sona savuracaktı herşeyi..? 'umudunnmavii' den..
Karaca ve Barış (Tutku ve Tehlike Serisi-2)
(FİNAL YAPILDI)Hiçbir aşk bu kadar zor olmamış hiç kimse aşkı bu kadar çok istememişti. Aşktan dili yanmış bir kadın.. Aşktan intikamı uğruna vazgeçmiş bir adam.. Yaralarını sarmalarına engel olan ve geçmişten gelen büyük intikam.. Bir yanda masumiyetiyle karşısındaki adamı ezen Karaca, diğer yanda geçmişini bir türlü arkasında bırakamayan Barış. Ruhsuz bedenler ve acıyla yaşayan kalpler.. Soluksuz okuyacağınız bir macera ve amansız bir aşk hikayesi.. "Kimseyi sevemeyecek kadar yaralısın sanmıştım. Yanılmışım. Sen sadece beni sevememişsin." Karaca BAYRAKTAR "Sonuç mükemmel. Benden hiçbir beklentileri yok. Çünkü ben kimsenin geleceği değilim." Barış ATAMANDokončeno
LEYLA
Karşı komşusuna 4 yıldır platonik aşık Leyla'nın hikayesi. "Ne yapıyorsun?" diye sordu. Adam giyinmeyi bitirdikten sonra yatağa yaklaştı. Kadının yüzüne dağılan saçlarını geri iterek dudaklarını öptü. "Burası benim odam. Sen bu gece burada uyuyacaksın." Aldığı öpücükle mayışan kadın duyduklarından sonra kaskatı kesildi. Yanlış anlamasını dua ederek "Sen?" diye sordu. Alt dudağını okşayan adam kadının korktuğunu başına getirdi. "Ben diğer odada uyuyacağım" "Sebep?" sakin kalmaya zorladı kendini. Adam ondan uzaklaşarak yerden gömleğini aldı. Kusursuz gövdesini kaliteli kumaşla kapattı. "Eğer az önce yaşadıklarımız devam edecekse anlaşmaya varmamız gerek." Sinirleri tepesine çıkan kadın yataktan kalktı. Çıplaklığına aldırmadan adamın önünde dikildi. "Nasıl bir anlaşma var aklında? Çok merak ettim." Bedenine kısa bakış atan adam gözlerine çıktı. "Seviştikten sonra birlikte uyumayacağız."
NEFES
Nefes gibisin, içimde tuttuğum sürece benimsin, bırakırsam gideceksin, bırakmazsan öldüreceksinDokončeno
DEL (Asil Koruyucu)
Üçünün arkasında yer alan adam ise beni en fazla etkileyendi. Bakışlarımı ona çevirdiğimde tüm hücrelerime kadar irkilmiş ve garip bir şekilde korku ile harmanlamıştım. Vücudu diğerlerinin neredeyse iki katıydı. Kömür karası saçları uzun ve darmadağınıktı. Onları ensesinde bir deri parçası ile toparlamış ancak bu konuda pek başarılı olamamıştı. Bakışları ise en karanlik gecelerden bile daha koyuydu Iki dipsiz kara delik, iki kör çukur gibiydi. Içlerinde nasıl tehlikeler ve belalar gizli olduğunu kimse bilemezdi. Vücudu sadece kas ve kemikten oluşuyor gibiydi. Omuzları inanilmaz geniş ve şişkin pazıları benim belimden bile daha kalındı. Üzerindeki siyah tisort tarzı kıyafetten görebildiğim kadarıyla tüm bedeni dövmeler ile kaplıydı. Açıkta kalan tek bir noktasında bile teni görünmüyordu. Hatta öyle ki kalın boynunu bile bir piton dövmesi sarıp kuşatmıştı. Bunu görmek bile korku ile dolmama yetmişti. Yüzü şimdiye kadar hiç bir erkekte rastlamadığım kadar sert ve keskin hatlara sahipti. Ona bakmak beni kuşatan korkuya esir olmama yetmişti. Sırtında iki uzun kılıç taşıyordu. Öyleki parlaklikliklari ve keskinlikleri bir eti kesmeden bile o acıyı teninizde duyumsamaniza yetiyordu. Bana bakıyordu. O hepsinin aksine bana daha dikkatli bakıyor ve avını saldırıp parçalamak ister gibi nefretle soluyordu. Onun gözlerinde gördüğüm kararlılığı etkiyi ve korkuyu hayatımda şimdiye kadar hiç yaşamamıştım. Yutkundum parmak uçlarından başlayan bir titreme ile tüm vücudumun sarsılmaya başladığını hissettim. Usulca bir hamle yapıp geriye doğru bir adım attım. Eğer canımı seviyorsam ve yaşamak istiyorsam hemen şimdi koşmalı ve kabuslarımda bile rastlamayacağım bu dört adamdan kaçmalıydım.
Anastasia (Tr)
Dün gece yarım bıraktığı işi tamamladı. Yavaşça dudaklarını ona yaklaştırmasını beklemeden genç kızın ensesinden tutarak kendine çekti ve tek harekette onu kendine hapsetti. Yumuşak dudakları kendi dudaklarında kaybolurken Anastasia da Leonardo da kayboldu... Anastasia artık Leonardo'ya geri dönülemez bir şekilde aşık olmuştu.Dokončeno
Sessiz,kimsesiz hayatına Kocaman Aşkımla Geldim. Aç kapıyı Güzel Gelinim.
Více informacíPokyny k obsahu