imkansız gibi || Jacob Sartorius

"geri kalan hayatına.. bensiz devam ediceksin.."

nefesim kesiliyordu ve her konuştuğumda sanki nefes alışım daha da kesiliyordu sesim titremişti.

Elleri yanaklarımdayken göz yaşlarımın akmasına izin verdim. Dudaklarımın arasından hıçkırık sesi çıktı. O da benim gibi ağlamaya başlamıştı.

"Hayır.. Hayır ben sensiz yaşayamam olmaz.. Gitmene izin veremem"

"Üzgünüm.."

Daha çok ağlamaya başladım. derin nefes alırken havanın soğukluğunu boğazlarımda hissettim. Sonra bütün vücuduma yayılmıştı. Bu da titrememe neden oldu. Gözlerim yavaşça kapanmaya başlamıştı. Artık dayanamıyordum.Titreyen sesimle

"Artık dayanamıyorum"

ağzıma acı bir tat geldiğinde yüzümü buruşturdum.

"Hayır! Bunu bana yapma!"

"Biliyor musun?... Hayatıma giren en güzel şeysin.. Seni.. Seni çok seviyorum"

İstemsizce gözlerim kapanırken tek duyduğum ağlayarak bana beni sevdiğini söylemesiydi...