Tan Solo Dejame Ser

Tan Solo Dejame Ser

  • WpView
    Odsłon 32
  • WpVote
    Głosy 3
  • WpPart
    Części 3
WpMetadataReadDla dorosłychW trakcie
WpMetadataNoticeOstatnia publikacja niedz., lip 30, 2017
WpInfo
Literatura Faktu
Si no nos conocemos nosotros mismos ¿porque piensan lo demas que si? Te dicen como y que metas debes tener cuando ni siquiera vos mismo sabes Aveces solo necesitamos espacio, aire, y lo mas importante que nos entiendan nuestros padres, sin limitaciones, dejarnos vivir nuestras expereriencias, no estoy diciendo que nos malcrien o que nos den permiso cuando se nos de la gana, claro todo a su tiempo y para ustedes miren mas halla de una posibilidad (En proceso)
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • Hasta que duela
  • Las memorias de Helena
  • Recapitulando en serie
  • El secreto mejor guardado (en curso )
  • Filosofía barata.
  • Arcoíris En El Mar.
  • Solo son tonterías (en proceso)

Un espacio sin máscaras, donde las emociones no se maquillan. Aquí no hablamos para entretener, hablamos para sentir. Cada capítulo es una carta escrita con el alma, un espejo que a veces duele mirar, pero que necesitamos enfrentar. Hablamos de lo que callamos: de la ansiedad silenciosa que viven los adolescentes, del dolor que transforma, de la presión que hunde cuando tus padres solo miran el número en el boletín. De lo que significa ser hombre y no tener derecho a llorar. De crecer sintiéndote un villano en historias mal contadas. También hablamos de lo bonito: de las amistades que te salvan sin saberlo, de los recuerdos que se quedan cuando el instituto se va, y del miedo a dejar atrás lo que una vez fue tu refugio. Cada episodio es una despedida, un abrazo, una pregunta que quizás nunca tuviste valor de hacerte. Porque no es terapia, pero puede que te sane. No es poesía, pero puede que te haga llorar. Demasiado personal para compartirlo, pero demasiado real para dejarlo pasar. Esto es... Hasta que duela. Disclaimer: Para lo que me conocen y saben por qué he hecho esta novela, no quiero un trato distinto, no quiero que me veáis de otra forma, no quiero compasión, no quiero palabras, que de eso ya tengo suficiente para mi mismo, solo quiero que veáis que no es oro todo lo que reluce, que la gente aprende muy bien a disimular y que no hay que juzgar a nadie por su portada, porque como leí una vez, me conoces a mí, pero no conoces mi historia... Así que no quiero un trato especial, no quiero regalos, no quiero nada, solo quiero que alguien se sienta menos solo y por una vez en la vida pueda respirar con más calma. - Casi Callado

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści