Ruhumun prensi

Yaz tatili için Çanakkale'ye - yani memleketine- ailesi ile birlikte, sıcak su termallerine gitmişlerdi. Orada bir çocukla karşılaşmıştı. Mavi gözlü, kumral bir çocuk.. Gittikleri restoranta çalışıyordu. Garsondu.. Ve sürekli göz göze geliyorlardı. Dolunay gözünü kaçırıyordu, ama biliyordu ki sanki kalbinin ortasında bir kelebek uçuyordu, onun o deniz gibi maviliklerine bakarken..

Bir gün Dolunay yine Dolunay'lık yapmıştı ve Garson çocuğu takip etmişti...

Yaz bitmiş, lisenin ilk gününde Dolunay'ı şok eden bir şey olmuştur. "O garson çocukla aynı mı sınıftayım?"