İçimizdekiler

Gizem havuzunda yüzen üç kişi;
Vahşeti, vahşetle anlatan bir ressam.
Umutsuzca umut için savaşan bir gardiyan.
Aşkta kaybolmuş bir adam.
Onları bilinmezliğe mahkum eden kişi;
Acı verenleri acıya boğan katil.

"Kirli olanlar korunursa, saklı olan ortaya çıkacak ve kan denizi şahlanacak. Kahramana canavar katanlar ölüm için yalvarırsa ancak o zaman av son bulacak." diyor katil. Ona göre kana sadece kanla karşılık verilirse adalet yerini bulacak.

"Adalet insanoğlunun en büyük illüzyonu. Savaşta düşmanı öldürdüğünde evde kahraman, komşuda katil oluyorsun. Adalet denilen şey nerede durduğuna göre değişiyorsa nasıl bir kişinin hayatı alacak kadar keskin olabiliyor?" diyor ressam. Ona göre adalet yeryüzündeki en büyük olasılıksızlık.

"Hayat, etrafı yalan ağlarla örülmüş bir hapishane. Yazılan, okunan, çizilen, anlaşılan herkes için farklı. Sana sunulan adaleti sorgulamaya başladığında, hayat hapishanesinin daha derinlerine gömülüyorsun. O yüzden sorgulama, sadece uygula." diyor gardiyan. Ona göre her ne yaparsan yap, hiçbir şey mükemmel olmayacak.

Adaletin yargılandığı bu öyküde, hiçbir şey başladığı gibi bitmeyecek çünkü gizem perdesi aralandığında, akan kan sadece adalet için olamayacak.