Ilk okul hayatım.

Çocukluğum çok güzel geçti sevgi ve saygı değer ailemin sayesinde özellikle başta annem olmak üzere kardeşlerim sayesinde birbirimize olan saygımız, sevgimiz birbirimize olan bağlılığımız ve tutumluluğumuz her nekadar birbirimizden uzaklara dağılsak bile ilk günkü gibi devam ediyor. Bizim birbirimize bağlılığımız cevremizdeki insanları her nekadar rahatsız etsede biz buna hiç aldırmıyoruz kısacası hakkımızda ne düşündükleri umrumuzda bile değildi. Çünkü bizim için önemli olan insanların neler düşündüğü değildi biz birbirimizi çok seviyoruz. Canım ailem. Okul hayatım çok zor geçti fakirdik ihtiyaçlarımızı karşılayamıyorduk. İnsanların yediklerine, giydiklerine herşeye merak eder imrenirdim. Üzülürdüm neden bizim yok diye annem 'e sorardım nezaman bizde istediklerimizi yiyip istediğimiz gibi giyineceğiz diye annem üzülürdü sabret kızım belki birgün herşey istediğin gibi olur İnşallah deyip duâ ederdi. Onu üzgün görmemek için hep susar içime atardım ve sessizce ağlardım. Üzülme annem Allah büyük der susardım çaresizce üzülme sin diye boyun eğerdim kaderimize yeri gelir ekmek yeri gelir yemek bulamazdık. Bahcemiz vardı. Ektiğimiz hasılatı kış gelmeden bitirirdik kolay değil sekiz çocuk büyütmek herkesin harcı değildir onları bir arada tutup mutlu etmek ve aç bırakmamak onlar için mücadele etmek canım annem iyki senin gibi bir anneye sahipdik yoksa nice olurdu halimiz. Rabbim yokluğunu göstermesin İnşallah amin.....