Çöldeki Papatya

"Bugün , kimya hocası seni sordu. Bak herkes seni özlüyor. En çok da ben. Lütfen artık uyan Asya."dedim kenetlediğim ellerimize bakarken. Sonra kafamı kaldırıp onun solgun ama yinede hala güzel olan yüzünü incelemeye başladım. Sanki yüzüne bakarsam gözlerini açıp kollarını boynuma dolayacak gibi hissediyordum. "92 gün oldu sesini duymayalı. 92 gün oldu saçlarının o güzel kokusunu kaybedeli. 92 gün oldu gözlerinin içindeki o derin kuyuya inmeyeli. 92 GÜN OLDU KALBİM DURALI." Gözümden akan tek damla yaş onun serum takılı olan eline düştü.

İşte tam o an elimdeki hareketlenmeyle dona kaldım. Asya'nın şu an parmağımı
tutan eline gözlerim ışıldayarak bakıyordu. İŞTE TAM O AN DÜNYA DÖNMEYİ BIRAKTI.