GECE RÜZGARI

GECE RÜZGARI

Reads 4,195
Votes 291
Parts 25

Complete Fri, Aug 18, 2017

18bölüm ayrılık aşk ediz edizelif

Diğer değişim hikayeleri gibi değildi benim değişim hikayem... Ailem öldüğünde değişmiştim ben ve bir de aşık olduğumda.... ******* Burnumu çektim ve dolu gözlerimi onun gözlerine çevirdim "canım çok acıyor bıktım artık yalnızlıktan bu yükten bıktım" benden hiç gözlerini ayırmadan yaklaşık 1 saattir beni dinliyordu ve susuyor "konuşsana bir şey de!" gülümsedi ve yaklaşmaya başladı..... ******** Enes Alper... o adamın sesi hep huzur verir bana onun bir şarkısı var adı ZORUNDAYIM onun orada bahsettiği zorunlulukları gibi benim de zorunluluklarım var örneğin yaşamak....

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines