Anormal

Genç kız yine aynı rutinde yavaş ve ağır adımlarla beraber boş sokakta yürüyordu. yürüdüğü sokakta ne bir araba sesi nede bi insan sesi dahil hiçbir ses yoktu.
Sadece kulaklıklarından gelen hoş bir melodi ve postallarının çıkardığı tok ses tüm sokakta yankılanıyordu genç kızın dukaklarında tuhaf bir gülümseme oluştu bazılarına göre bu boş ve sessiz! sokak korkunç veya tuhaf gelebilirdi ama nedensizce bu sokak genç kızın hoşuna gidiyordu.

Genç kız kulağındaki müziğe kendini kaptırmıştıki hayal kırıklığına uğradığı evin önünden geçtiğini fark etmemişti bile tam 10 yıl olmuştu fakat hala unutamamıştı çünkü o gittikten sonra tam anlamıyla yanlız kalmıstı sanki ayakları ona ithat etmezmiş gibi istem dışı o evin önünde durmuştu genç kızın dudaklarındaki gülümseme solarken yüzünde buruk bi gülümseme belirdi ama anında gülümsemesinin yerini acı ve özlem doldurdu

Genç kız sanki bütün vücut fonksiyonlarını kaybetmiş gibiydi kapıyı hızlı ve seri bir şekilde açtı anında kapının gıcırtılı sesi kulaklarına ulastı ama genç kıź buna kendini hazır hisetmiyordu ...