The more you hate. The more you love

The more you hate. The more you love

  • WpView
    Reads 105
  • WpVote
    Mga Boto 14
  • WpPart
    Mga Parte 6
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Thu, Apr 4, 2019
WpInfo
Fiction
Romance
Simple lang ang buhay ng isang Nate Craige. 'Di naman mayaman 'di rin naman mahirap. Ika nga sabi ng iba eh "'swak" lang. May pamilya siya, may mga kaibigan, at katulad mo at ako ay may mga ups and downs rin siya sa buhay. Mga pag subok na katulad mo at ako ay dinaranas rin. Labing apat na taon pa lamang siya nang iwan silang mag iina ng kanilang padre de pamilya upang makipag talik sa ibang babae. Malaki ang naging epekto n'on sa kanilang pamumuhay at kung hindi dahil sa sipag at tiyaga ng kan'yang pinaka mamahal na ina ay malamang habang buhay sila naging lugmok sa hirap. Malaki ang pag papasalamat niya dito dahil sa pag tayo 'di lang bilang ina, kundi bilang ama na rin sa kanilang dalawang mag kapatid. Kaya hangat maaari ay gusto niya, bilang panganay, ay masuklian ang sakripisyo nito. Kaya gano'n na lang kalaki ang naging tuwa at pasasalamat niya nang maka pasa siya sa isang entrance exam para sa mga kolehiyo sa dati niyang pinapasukan kasama nang kan'yang dalawang kababata noong highschool pa lamang sila. Alam niya kung gaano ka mahal ang matrikula dito kaya lubos ang galak na naramdaman niya. Pero syempre ano pa nga ba ang aasahan sa isang paaralang mataas ang estado? Ang pinaka ayaw niya maging ng mga kaibigan niya ay ang mga maaarte, mayayabang, mga mata pobre, mga bastos, at lalo na ang mga "mayayamang" walang modo. Dahil rin sa mga 'to kung ba't sila natutong makipag basag ulo. Aba sa dami ba naman ng mga ganito sa mundo ngayon? At ang masaklap pa ay marami ring ganito sa unibersidad na papasukan nila. Kung ganito ka at babae ka? Mabubungangaan ka. Lalaki ka? Pwes malilintikan ka. So ANO na lang ang mangyayari kapag may babae siyang na meet? Isang babaeng bagong lipat sa paaralang papasukan nila. Babaeng mayaman, maputi, maganda, tahimik, AT mas matanda kesa sa kan'ya. Sabihin na lang nating unang encounter pa lang nila ay 'di na nag click. Bakit? All I can say is to read this and enjoy the roller coaster ride.
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Mamihlapinatapai
  • ANG WALANG HANGGANG PAALAM
  • Love Songs for No One
  • Sweetest Mistake
  • Trapped with the Cactus-Lover
  • Loving Aria
  • Loving A Her (Intersex) Completed
  • Let's Fake this for Real
  • Vanilla's Poser Girl
  • The Lame Arrangement (Beautiful Disaster Series Book 2)

"You may not want to be in my head. You might find someone other than myself that you won't be able to forget. It'll haunt you like a nightmare you can't tell. " "Silly. What's in that tough demeanor, ate Cray?" tumawa lang si Ember at kumapit ulit sa braso ko. "I like you. That's enough right?" Napailing na lang ako sa inaasal nito. If she'll learn our history, she'll then understand. Pinalis ko yung kamay nitong nakakapit na naman sa braso ko. "Compose yourself, Ember. I don't like you. You're just like a sister to me. Someone I had to protect with my life." I caught the way those words cut through her. It's visible in the same set of lifeless coal eyes that I am most familiar with. "Bakit?" I stared at her blankly. "Atleast tell me what you don't like about me." "That's exactly why it hurts the way it hurts." Napangiti ako ng mapait. "You have too many questions, too many words, in your head. But those will be left unsaid. Like me, you have to suffer through the intricacy of feeling too much every single day of your life. It hurts like hell." "Damn you. I like you." "You like me for what?" "You. You're not like everyone else. You're so sure of yourself. You're clever. You're self-made. You're everything. Everyone likes you. So you should be mine." I laughed at how shallow those things meant for her. Someone who can't even meet me in the depths of my shattered soul. "Thanks. But those are all my disorder." As i was about to turn my back, she whispered, "I actually feel sorry for you. You still don't know what it was that you even had. And yet still choose to lose. But one day, you'll see me for who I really am. And you're going to hate yourself for turning me down." No, Ember. You're wrong. I know you. You don't know me. Our past will surely haunt us. For you, I'll just be a girl known by everyone. But in fact, known by no one. It's terrible isn't it? The way we throw people away. ****

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman