Het verhaal dat nergens op slaat

Tja, lastige vraag. Hoe omschrijf ik dit verhaal? Misschien dat de cover het wel zo'n beetje weggeeft. Een verhaal dat echt helemaal nergens op slaat en waar echt belachelijk veel sadisme in zit. Moord op elke pagina, jongens.
Een verhaal uit de meest duistere hoekjes in mijn hersenen. Ergens zo slecht en ongeloofwaardig dat je het zou kunnen scharen onder de noemer humor, al is het wel van de zeer duistere soort. Ik vind het alleszins humor, maar ik durf het daar niet onder te scharen. Horror dan? Waarschijnlijk, gezien mijn beschrijving van moord op elke pagina en het feit dat de hoofdpersonen... Tja, sadisme.
Eigenlijk zou er een heel nieuw genre voor dit boek moeten zijn. Het is namelijk ook niet echt horror omdat het niet echt in die verhaallijn past met een hele hoop spanning. Het is een verzameling van alles en nog wat en soms is het super smerig en man, wat geniet ik van het schrijven van dit verhaal, wat waarschijnlijk een heel slecht teken is. Ik gooi het maar gewoon onder willekeurig.

Dit verhaal schrijf ik samen met een erg goede vriendin van me en om de beurt schrijven we een hoofdstukje. De helft van dit verhaal is dus van mij en voor de andere helft komt de eer toe aan Anneke, ook wel bekend als annievos98.

Als je na deze beschrijving nog niet gillend weggerend bent, wens ik je veel plezier met het lezen over de meest duistere dingen die zich in de menselijke geest (of althans die van mij en anneke) afspelen. Het is ontzettend smerig, niet echt eng en als je een beetje sadistische humor hebt kan je je doodlachen. Bereid je anders voor om bij elke pagina woorden te roepen als: Ah nee toch! Urgh, waarom?!

Nogmaals, have fun.

Oh ja, ik update elke keer twee hoofdstukken tegelijk omdat ze vrij klein zijn en je zo een hoofdstuk van Anneke en mij tegelijkertijd kunt lezen. Voor dit boek doe ik niet aan een updateschema omdat dat erg lastig is als je met z'n tweeën aan één verhaal werkt.

De credits voor de fantastische cover gaan naar @GoldenWays