(HAYATTAN) KAÇIŞ

Küçükken evimizden yaklaşık 2-3 km uzaklıkta bir sahil vardı. Orada gider piknik yapardık. Bir gün oyun oynarken ben onlara şaka yapmak için saklandım.

Ve bu küçük beyin kayboldu.

Ağlayarak ve bağırarak annemi ve babamı ararken ayağımın biri boşluğa geldi. Ve diğer ayağım şaşırdı ve kaydı. Tam düşmek üzereyken annem beni yakaladı.

Annemden ve babamdan çok azar yedim.

Ama bu uçurumu hiç unutmadım.

Hayatım gibiydi.

Hayatımın da ayağı kaydı ve uçurumdan düşmek üzereydi. Ama o kendini tuttu.
Kendi başına ayağa kalktı ama kalkarken üstü başı kirlendi.
Temizlemeye çalıştı ama bu lekeler çıkmazdı. Çünkü bunlar kaderdi.

Kaderin lekelerinden kurtulamadı.

Hayatım suya girdi.

Belki çıkar diye düşündü.

Ama tabiki başarısız oldu.

Çünkü bunun tek bir yolu vardı.

Bunu biliyordu ama denemeye korkuyordu.

Kıyafetindeki kaderin lekelerinden kurtulmak için kıyafetin yok olması gerekiyordu. Onu parçalayabilir ya da yakabilirdi.

Nasıl kirlenmiş bir kıyafetinizi giymezseniz O da giymemiş olurdu.

Ama sıkıntı şuydu;

Kaderin lekeleri tenine de bulaşmıştı.

Ve o yanmaya hazır değildi.

Tıpkı benim gibi...

Kapak için @Mavi_Inci_ ye çoooooook teşekkür ederimmmm