VAZGEÇ

Bir yanda yaşamın buruk tarafında duran, hayatın ona çelme takmasına alışkın, hayallerle mutlu olabilen, gözyaşlarıyla boğulan, masum, bir o kadar da güzel, çekingen, gerçeklerin karanlık tarafına aşık ve bağımlı olan Mavi kuş,

Diğer yanda cesur, gerçekçi, fazla çekici, fazla zeki, yaşamın şans tarafının odak noktası ve mavi kuşu olmadan yaşayamayan kafesinin hikayesi...

"Sesini duysam da her an yüzünü görmek gibi değil, özlediğimi bil her an çünkü hiçbir şey seni sevmek gibi değil!"

Mavi kuşun içinde barındıramadığı tek duygu güven iken, o duyguyu kafesinde bulur...
Kafesinin kuşuna hayran, kuşunun kafesine aşık olduğu bu saflığı İHANET ve YALAN bozar...
...
"Ben sana Güvenmiştim"
...
Peki bu büyük ihanetin sonucunda mavi kuş kafesinde o güveni tekrar bulabilecek mi?
Yoksa kafesinden karanlığa mı uçacak?

"Kafes, kuşu olmadan yaşayamaz.."

"Beni bırakma!"

Hayatın gerçekleri bu kadar acı olmamıştı!