Bende Platoniktim

Bir Adam Var Onun İmkansızlığına Canım Çıkana Kadar Ağlamak İstediğimde Bile İsmi Yüzümü Güldürmeye Yeten,Bana Bakmayan Bakışları Hayatıma Kara Bulut Olurken İçimi Isıtan Çakmak Çakmak Bakışları ,Hiç Bir Zaman Benim Olmayacağını Bildiğim halde Bile Bile Arsızca Dualarımda İstemeye Devam Ettiğim Bir Adam.

Ben Aşık Değilim Mecnunun Bile Leylaya Olan Aşkın Bir Günde Allah Aşkına Döndüğü Bu Manevi Hissiyat Değilim.Ben Onun Düşünürken İşaret Parmağını O Dolgun Pembe Dudaklarına Kaç defa Dokundurduğunu.Test Çözerken Alnını Kaç Defa Kaşıdığını Yada Pırasalı Yemeği Sevmediğini.Pirinç Pilavında Kızarmış Havuçları Nasıl Yememek İçin Ayırdığını. Herkes Saatini Sol Eline Takarken Onun Sırf Zamanla Yarışa Bileceği Bir Durum Olduğunda Sağ Koluna Taktığını Bilecek Kadar Bir Adamı İliklerime Kadar Çok SEVDİM.
Bakışlarımız Buluşunca Kafasını Sağa Sola Sallayarak Ağzımdan O cümlelerin Çıkmamasını İsterken Derin Bir Nefes Aldım Ve Bakışlarımı Ondan Ayırmadan İçten Kalbimin Kırıklığıyla Birlikte Gülümsedim Ve Kalbime İhanet Ederek Dudaklarımı Araladım.

Bugün Bunları Burada Söylüyorum Çünkü Artık Ondan VAZGEÇİYORUM..

Kapak Tasarımı: okumak_ozgurluktur