HUGOT sa PLATERA
- Membaca 878
- Vote 47
- Bab 100
Kanina tinanong ako ng isang MANUNULAT sa pamamagitan ng pag-pm niya sa'kin sa facebook, at pinapili niya ako sa dalawa.
Kung sakaling mabubuhay daw akong muli at bibigyan ng pagkakataon ng Diyos na mamili, ano daw ang gusto kong maging;
"BUWAN o ARAW?"
Pinili ko ang BUWAN.
"Bakit BUWAN at hindi ang ARAW?" ika niya.
Sinagot ko siya.
"Ang ARAW ay maliwanag at pinagkukunan ng buhay ng LAHAT.
Ayokong ako ang pinagkukuhanan ng mga HUGOT ng ilan, gusto kong magbigay ng INSPIRASYON, PAG-ASA sa bawat TALANG nakatunghay sa kalangitan.
Siya ang aking BUHAY, HUGOT, INSPIRASIYON at aking PAG-ASA, kasama ng mga TALANG umaasa rin ng liwanag mula sa kaniya."
-TINIDOR
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#527
bitter
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
Breaking Past The Lies
Ang gulo ng mundo. Puno ng mga problemang ayaw kong harapin, pero kailangan. Puno ng mga gawain na hindi ko gusto, pero kailangan. Puno ng responsibilidad na ayaw kong bitbitin, pero kailangan. Hanggang dito na lang ba ang kalayaan na mayroon ako? Hanggang dito na lang ba ang kakayahan kong lumipad? Ganito na ba ako kababa? Saan nga ba nagsimula ang gulo? Nagsimula ba nung pinanganak ako? Nung bumagsak ako? O baka nung nakilala ko siya? Dumating siya sa hindi ko inaasahang pagkakataon. Sakanya ko lang naramdaman ang kalayaang maging ako, yung hindi tagatupad, hindi tagabuhat, kundi yung ako lang. Pero hindi sapat ang "tayo" sa mundong puro "bawal." Hindi sapat ang pagmamahal sa mundong may sinusunod na patakaran. Kaya ngayon, pinili kong lumayo kahit na ang puso ko ay kumakapit parin nang mahigpit. Pinipili kong tumahimik kahit gusto ko nang isigaw ang lahat ng hinanakit. Kung sakaling magkita tayong muli, sana, wala nang kailangan labagin.
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
Babaeng Kakaiba || Completed |
Kung nakukuha sa isang tingin lamang ang kabuuhan ng paghuhusga, ano na lang kaya kung kikilalanin ang babaeng bukod tangi sa lahat ng nilalang. Minsan ang pagkakaiba ay siyang nagdudulot ng pagkakaroon ng mga suliranin, kung kaya't mamangha at subaybayan ang daloy ng buhay nitong babaeng tinutukoy (dont forget to vote).. Tao lang po. Madaming typos, errors at kung ano ano pa man na kamalian ang makikita nyo sa pagpapatuloy nyo ng pagbabasa. This is my first story so I dont need perfectionist/ haters to read my story. I write because i want to express myself and it is my passion as well. So if you're one of them, bettee Leave! Para sa mga magpapatuloy ng pagbabasa. Hope you enjoy guys. All the love KingVLengkap
Mundo Nya'y Ako
Ilang araw. Ilang buwan. Ilang taon. Ang pag-ibig ba, walang pinipili na oras? Kala ko ba, wala na sya? Kala ko, hindi na sya babalik? Pero bakit nandito sya ngayon? Bakit ngayon pa? Ngayon lang? Ngayon na mayroon na akong iba? Tama ba na iwan ko sya? Dapat ba na piliin ko sya? Ano bang ang timbangan na pagmamahal ko at pagmamahal nya? Gusto kong kalimutan sya pero bakit ang sigaw ng puso ko: Mahal kita?Lengkap
Pedestal (Ang Superstar Actor at Ako)
Magkaiba ang mundong ating ginagalawan. Iisa ang ating pinagmulan ngunit magkaiba ang mundong ating tinatahak. Tinitingala ka, pinagpapantasyahan, kinikiligan, iniidolo... samantalang naiwan ako sa babang tumitingala sa iyong kasikatan. Ngunit paano ngayong hindi na lang isang fan ang nararamdaman ko sa'yo. Mahal kita, alam kong iyon din ang tibok ng iyong puso. Ngunit paano magtatagpo ang mundo ko't mundo mo lalo pa't sa paniniwala ng lahat ng tao, nagmamahalan kayo ni Erin? Kailangan bang samahan kita sa mundo mo para lang tayo magkasama tayo? Kung pareho na ba tayo ng mundo ginagalawan, mapapansin mo na din kaya ako? Ipaglalaban mo na ba ang ating pagmamahalan o ipagpapalit mo ako sa natamo mong kasikatan? Paano kung maagaw ko ang ningning ng bituin mo, handa mo bang ipatalo ang mundo mo at samahan ako sa mundong alam kong liligaya tayong dalawa o pipilin mong ipaglaban ang pinaghirapan mong pedestal kapalit man nito ng pagkasira ng aking pagkatao. Isa lang ang kailangan mong piliing Pedestal? Ang pedestal na pinalilibutan ng kamera at mata ng iyong mga tiga-suporta o ang pedestal sa puso ko ngunit ipapangakong ibigay ang saya at buong atensiyon ko sa'yo?Lengkap
Almost Paradise
Sypnosis "Huwag kang masanay sa mga bagay na alam mong mag-iexpire, there's no such thing like everlasting love, forever, or whatever. Pinapaasa lang tayo ng movies, books, and songs. There's no balance here in our world. Kung mahal mo siya, himala na lang na mahalin ka rin niya tulad nang pagmamahal mo sakanya." he smirked and drink his tequila. I learned from him na wala nga talagang balanse, puro lang kulang at sobra. Pag sobrang mahal mo siya, kulang na pag-mamahal ang maisusukli niya. Walang balanse, o dahil siguro ayaw balansehin? Dahil ang isa kapit na kapit at ang isa bumibitaw na. "Pagsinanay mo ang sarili mo sa mga bagay na mawawala, you'll end up hurting yourself." he smiled, looking so drunk. I nodded, because I believe him. I believe you Tres, I've been experiencing it... because... You. Wont. Love. Me.Lengkap
The Girl In Black
She's the one who want to be happy but i think that cannot be happened. Sya yung babaeng ayaw sa mundo. Ayaw ng mabuhay dahil sa mga taong mapanghusga sa kapwa nila Tao. Gustong maging masaya pero Hindi nya makuha kuha. Babaeng puro pag hihiganti ang nais nito at ayaw patawarin ang mga taong may atraso sa kanya. Sya si girl in black. Babaeng walang kinakatakutan,walang sinasanto. Gulo,away ang pinasok nyang mundo.Hindi nag aalin langang pumatay para sa taong mahal nito. Pero ang akala nyang mundo na puro dilim gulo ay nagbago. Dumating ang isang taong magpapatibok ng kanyang puso at kanyang ipaglalaban hanggang dulo. Ang akala nyang prinsipe ay magiging demonyo. Dahil sa taong to napahamak ang buhay nya nasira ang pagtitiwalang nabigay nya. Pano pag ang pag mamahal na gusto mo ay hindi pwedeng matupad, dahil ang pag mamahal na yan ay syang mag wawakas sa buhay ng yung minamahal?. Samahan natin si Dark at Light sa mundong ginagalawan nila. Pano sila mag kaka sundo kung pareho silang galit sa isat isa?. Pano makaka buo ng pag mamahalan kung puno ng dugo ang mga kamay nila. Pano mag mamahalan ang dalawang ayaw sa isat isa at may lihim na tinatago. Pano magiging si liwanag ang dilim?. Pano magiging mundo ni dark si light?. At papaano nag sakripisyo si light para kay dark?.Lengkap
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Lengkap
Ang gulo ng mundo. Puno ng mga problemang ayaw kong harapin, pero kailangan. Puno ng mga gawain na hindi ko gusto, pero kailangan. Puno ng responsibilidad na ayaw kong bitbitin, pero kailangan. Hanggang dito na lang ba ang kalayaan na mayroon ako? Hanggang dito na lang ba ang kakayahan kong lumipad? Ganito na ba ako kababa? Saan nga ba nagsimula ang gulo? Nagsimula ba nung pinanganak ako? Nung bumagsak ako? O baka nung nakilala ko siya? Dumating siya sa hindi ko inaasahang pagkakataon. Sakanya ko lang naramdaman ang kalayaang maging ako, yung hindi tagatupad, hindi tagabuhat, kundi yung ako lang. Pero hindi sapat ang "tayo" sa mundong puro "bawal." Hindi sapat ang pagmamahal sa mundong may sinusunod na patakaran. Kaya ngayon, pinili kong lumayo kahit na ang puso ko ay kumakapit parin nang mahigpit. Pinipili kong tumahimik kahit gusto ko nang isigaw ang lahat ng hinanakit. Kung sakaling magkita tayong muli, sana, wala nang kailangan labagin.
Detail lengkapPanduan Muatan